Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

കിടന്ന് പിടഞ്ഞു.

തന്റെ കൊച്ചിയിലെ ആഡംബര മുറിയിൽ, എയർ കണ്ടീഷന്റെ തണുപ്പിൽ, ഈ പച്ചമനുഷ്യന്റെ ചൂട് താൻ എങ്ങനെ ആസ്വദിക്കുമെന്ന് ആലോചിച്ച് ശോഭയുടെ രാത്രി നീണ്ടുപോയി. ഒരു വശത്ത് സാറയുടെ നിഗൂഢമായ ചിരിയും, മറുവശത്ത് രാജപ്പന്റെ വന്യമായ കരുത്തും—ശോഭ ആ രാത്രിയിൽ തന്നെ അവന് കീഴ്പ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പുലർച്ചെ കോഴികൾ കൂവിയപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശോഭയുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് ചിമ്മിയത്. പക്ഷേ ആ ചെറിയ മയക്കത്തിലും അവൾ കണ്ടത്, ചുവന്ന കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ തനിക്കരികിലിരുന്ന് വിയർക്കുന്ന രാജപ്പനെയായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ. കോന്നിയിലെ മലനിരകളിൽ നിന്ന് ഒഴുകി വന്ന മൂടൽമഞ്ഞ് സാറയുടെ വീടിനെ ഒരു വെള്ള പുതപ്പിനാൽ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. മരങ്ങളിൽ നിന്ന് മഞ്ഞുതുള്ളികൾ ഇലകളിൽ വീഴുന്ന ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം.

സാറ നേരത്തെ തന്നെ ഉണർന്നു വരാന്തയിൽ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നോട്ടം മുറ്റത്തെ ആ ഇടവഴിയിലേക്കായിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഞ്ഞിനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി രാജപ്പൻ നടന്നു വരുന്നത് അവൾ കണ്ടു. പതിവിലും വൃത്തിയുള്ള ഒരു വെള്ള മുണ്ടും നീല ഷർട്ടുമാണ് അവൻ ധരിച്ചിരുന്നത്. ഒപ്പം അവന്റെ തുണികൾ അടങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ സഞ്ചി കയ്യിലുണ്ട്.

രാജപ്പൻ വരാന്തയുടെ പടികൾ കയറി സാറയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. കുളിച്ചു വന്ന അവന്റെ തലമുടിയിലെ നനവ് ആ തണുപ്പിൽ ഒരു തിളക്കം നൽകി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം സങ്കടം സാറ കണ്ടു—തന്റെ സാറാമ്മാമ്മയെ വിട്ടുപോകുന്നതിന്റെ ആ വിഷമം.

"സാറാമ്മാമ്മേ... ഞാൻ റെഡിയായി," അവൻ വിനീതനായി പറഞ്ഞു.
സാറ പതുക്കെ അവനിലേക്ക് അടുത്തു. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പതുക്കെ ശരിയാക്കി കൊടുത്തു.