Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

നിന്നു. സാറ പറഞ്ഞ ആ 'വന്യമൃഗം' ഇപ്പോൾ തന്റെ കൂടിനുള്ളിലാണ്. ഈ ആഡംബരത്തിന്റെ ഇടയിൽ വെച്ച് അവനെ എങ്ങനെ മെരുക്കണമെന്ന് ശോഭ മനസ്സാ ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

ആ ആഡംബര ഫ്ലാറ്റിലെ ഓരോ കാഴ്ചയും രാജപ്പനെ അമ്പരപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കോന്നിയിലെ മണ്ണും മരങ്ങളും നിറഞ്ഞ ലോകത്ത് നിന്ന്, ചില്ലും മാർബിളും സ്വിച്ചുകളും നിറഞ്ഞ ഈ യന്ത്രലോകത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അവൻ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ പതറിപ്പോയി. ശോഭ അത് അതീവ രസത്തോടെ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

"രാജപ്പാ... നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുന്നത്? ഇങ്ങോട്ട് വാ," ശോഭ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ റിമോട്ട് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് അവനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

രാജപ്പൻ പതുക്കെ നടന്നു ഹാളിന്റെ നടുവിൽ ചെന്ന് നിന്നു. അവിടെ ഭിത്തിയിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന, തിളങ്ങുന്ന ചില്ലു ഫലകങ്ങൾ പോലെയുള്ള സ്വിച്ച് ബോർഡുകൾ കണ്ട് അവൻ അമ്പരന്നു. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പ്ലാസ്റ്റിക് സ്വിച്ചുകൾ പോലെയല്ല ഇത്. സ്പർശിച്ചാൽ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്ന സെൻസർ സ്വിച്ചുകളായിരുന്നു അവ.

"ചേച്ചി... ഇതിൽ എവിടെയാ ഞെക്കേണ്ടത്?" രാജപ്പൻ തന്റെ തഴമ്പിച്ച വിരലുകൾ ആ സ്വിച്ച് ബോർഡിന് അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

ശോഭ പതുക്കെ അവന്റെ പുറകിലായി വന്നു നിന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വശ്യമായ പെർഫ്യൂം മണം അവന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി. "ഇതിൽ ഞെക്കണ്ട രാജപ്പാ... ജസ്റ്റ് ഒന്ന് ടച്ച് ചെയ്താൽ മതി," അവൾ അവന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ നിന്ന് മന്ത്രിച്ചു.

രാജപ്പൻ പേടിയോടെ തന്റെ തടിച്ച വിരൽ ഒരു നീല വെളിച്ചത്തിന് നേരെ നീട്ടി. പക്ഷേ വിരൽ വിറയ്ക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവന് കൃത്യമായി തൊടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ശോഭ പതുക്കെ അടുത്തു വന്നു. അവൾ തന്റെ കൈ ഉയർത്തി രാജപ്പന്റെ വലിയ കൈപ്പത്തിക്ക് മുകളിൽ വെച്ചു.
അവളുടെ മൃദുവായ, തണുത്ത വിരലുകൾ അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ രാജപ്പന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.

"ഇതാ... ഇങ്ങനെ..." ശോഭ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അവൾ അവന്റെ വിരൽ പതുക്കെ ആ സെൻസറിൽ അമർത്തി. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഹാളിന്റെ മുകളിലെ വലിയ ഷാൻഡിലിയർ തെളിഞ്ഞു. മഞ്ഞ വെളിച്ചം ആ