Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് 2 [Vichithran]

ചൂട് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെടാമായിരുന്നു.

കാറിനുള്ളിലെ എയർകണ്ടീഷണർ നേർത്ത ശബ്ദത്തോടെ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്ത് പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ഗ്രാമീണ പാതകൾ മാറി, ഹൈവേയുടെ തിരക്കുകൾ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശോഭയുടെ കണ്ണുകൾ റോഡിലാണെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന ആ പരുക്കൻ പുരുഷരൂപത്തിലായിരുന്നു.

രാജപ്പൻ സീറ്റിൽ വല്ലാതെ ഒതുങ്ങിയാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അവന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും കാറിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം. തണുപ്പ് കൂടുന്തോറും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വന്യമായ ഗന്ധം—മണ്ണിന്റെയും പച്ചപ്പുകളുടെയും, ഒപ്പം കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമെന്നോണം അവന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും ഒരു മിശ്രിതം—അവളിലേക്ക് പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ശോഭ എയർകണ്ടീഷന്റെ നോബ് പതുക്കെ തിരിച്ചു തണുപ്പ് അല്പം കൂടി കൂട്ടി. "നല്ല തണുപ്പല്ലേ രാജപ്പാ..." അവൾ വളരെ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.

രാജപ്പൻ ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. "ഇല്ല... കുഴപ്പമില്ല ശോഭമ്മേ..." അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ മറുപടി നൽകി.

ശോഭ തന്റെ പേഴ്സിൽ നിന്ന് ഒരു ടിഷ്യു പേപ്പർ എടുത്തു. അവൾ തന്റെ കഴുത്തിലെ വിയർപ്പ് (അത് ചൂട് കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഉള്ളിലെ ആവേശം കൊണ്ട് ഉണ്ടായതായിരുന്നു) പതുക്കെ തുടച്ചു. അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ അരികിലൂടെ അവൾ ടിഷ്യു പതുക്കെ ചലിപ്പിച്ചു. രാജപ്പൻ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയാണെങ്കിലും, കൺകോണിലൂടെ ശോഭയുടെ ഓരോ ചലനവും അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിയർക്കുന്നത് രാജപ്പാ? ഇത്രയും തണുപ്പുള്ളപ്പോൾ..." ശോഭ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി.

അവൾ മറ്റൊരു ടിഷ്യു പേപ്പർ എടുത്ത് രാജപ്പന് നേരെ നീട്ടി. "ഇതാ... നെറ്റിയിലെ ആ വിയർപ്പ് ഒന്ന് തുടയ്ക്ക്."

രാജപ്പൻ മടിച്ചുമടിച്ച് കൈ നീട്ടി. അവൻ ടിഷ്യു വാങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ശോഭ മനപ്പൂർവ്വം