Chapter Title : മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക് [Vichithran]

“ഗുഡ്നൈറ്റ് മോനെ... നല്ല ഉറക്കം വരട്ടെ. എന്തെങ്കിലും വേണമെങ്കിൽ വിളിച്ചോ... ഞാൻ അടുത്ത മുറീലാ.”

മനു തലയാട്ടി:
“ശരി ചേച്ചി... ചേച്ചിക്കും ഗുഡ്നൈറ്റ്.”

അവൻ അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി, വാതിൽ അടച്ചു. മുറി മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നു—ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ട്, ദൂരെ മലയിലെ വിളക്കുകൾ. അവൻ കിടക്കയിൽ കിടന്നു, ഫാൻ തിരിഞ്ഞു തണുപ്പ് വീശി. പക്ഷേ ഉറക്കം വരുന്നില്ല. മനസ്സിൽ സാറാ ചേച്ചിയുടെ ഓർമ്മകൾ—അവളുടെ ചിരി, നൈറ്റിയിലെ വളവുകൾ, തുടകളുടെ മൃദുത്വം, മുലകളുടെ ഭാരം. ദുബായിലെ ജീവിതത്തിനിടയിൽ ഇത്തരം തോന്നലുകൾ വരാറില്ല, പക്ഷേ ഇവിടെ, ഈ വീട്ടിൽ... അവന്റെ ശരീരം അല്പം ചൂടുപിടിച്ചു. തുടകൾക്കിടയിൽ ഒരു മൃദുലമായ വിറയൽ തോന്നി. അവൻ ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു, കണ്ണടച്ചു ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.

സാറാ ചേച്ചി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ അടച്ചു, ലൈറ്റ് ഓണാക്കി. മുറി ചെറുതായിരുന്നു—ഒരു കിടക്ക, പഴയ അലമാര, ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ട്. അവൾ നൈറ്റി അല്പം ശരിയാക്കി, കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു. ഉള്ളിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത—മനുവിന്റെ സാന്നിധ്യം. അവന്റെ മുഖം, ശരീരം, ചിരി... തന്റെ ഏകാന്തതയിൽ വരുന്ന ആ വികാരങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ശക്തമായി.

തെറ്റാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, അവളുടെ ശരീരം ചൂടുപിടിച്ചു. മുലകൾ നൈറ്റിയിൽ കനത്തു തൂങ്ങി, തുടകൾ തമ്മിൽ ഉരസി ഒരു ചൂട് പടർന്നു. അവൾ മെല്ലെ കിടന്നു, കൈകൾ തനിയെ അലഞ്ഞു തുടങ്ങി—നൈറ്റി മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു, തുടകളെ തലോടി, മുലകളെ മെല്ലെ പിടിച്ചു. ശ്വാസം കനത്തു, പക്ഷേ മനസ്സിൽ മനുവിന്റെ മുഖം. അവൾ അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ വികാരം കൂടി.

പെട്ടെന്ന് പുറത്ത്