Chapter Title : മനുവിന്റെ ചേച്ചി രേണുക [ഒലിവര്‍]

“ ഓഹോ. അപ്പൊ പെണ്ണുങ്ങളുടെയൊക്കെ നമ്പർ ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ നിന്ന് തപ്പിയെടുത്ത് വിളിയാണല്ലേ പണി?” രേണുക കളിയാക്കുന്ന സ്വരത്തില്‍ ചോദിച്ചു.

“ ഏയ് ഇല്ലില്ല… വേറെ ആർക്ക് അയച്ചില്ലെങ്കിലും ഞാൻ ചേച്ചിക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കുമെന്ന് പറയാറില്ലേ? അതുപോലെ ഇങ്ങനെയൊരു സാഹസത്തിന് മുതിർന്നതും ചേച്ചിയോട് മാത്രം. അതും വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ലാട്ടോ, സാധാരണ ഒറ്റവാക്കിലെങ്കിലും സ്ഥിരമായിട്ട് റിപ്ലൈ തരുന്നയാളുടെ വിവരം അറിഞ്ഞിട്ട് രണ്ടുദിവസമായപ്പോൾ ഒരു ഉൾഭയം. മനുഷ്യന്റെ കാര്യമല്ലേ? ചോദിക്കാനാണെങ്കിൽ നമുക്ക് മ്യൂച്ചൽ ഫ്രണ്ട്സും ഇല്ലല്ലോ. അതാ രണ്ടും കല്പിച്ച് വിളിച്ചത്. ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ സോറീട്ടോ…” അവൻ പാവത്താൻ ഭാവത്തില്‍ പറഞ്ഞു.

“ ഹേയ്, ഇഷ്ടപ്പെടായ്ക ഒന്നുമില്ല. സാരമില്ല. വിളിച്ച് തിരക്കുന്നത് കൊണ്ടെന്താ?” ചെറിയ അതൃപ്തി മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിലും അവൾ സ്വരം മയപ്പെടുത്തി.

അങ്ങനെ അവർ സംസാരം തുടർന്നു. വർഷങ്ങളായി പരിചയമുള്ള ഒരാളോട് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന പോലെ വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്ന അവനോട് ആദ്യം ദേഷ്യമാണ് തോന്നിയതെങ്കിലും ചേച്ചി എന്ന് വിളിയിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ബഹുമാനം അവളെ ആകർഷിച്ചു. അതുപോലെതന്നെ സംസാരത്തിൽ ചീത്തയായി ഒന്നും തന്നെ പറയാതിരുന്ന അവന്റെ ഡീസന്റ് സ്വഭാവം അവൾക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു.

ചാറ്റിംഗിന്റെ ആഴം കൂടിയപ്പോൾ രേണുകയ്ക്ക് പതിയെ അവനൊരു അനിയനാകാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം തോന്നിയ ദേഷ്യം അവനോട് മുറ തൊട്ടാതെ സംസാരിക്കുന്ന ദിശയിലേക്കൊഴുകാൻ അധിക ദിവസം വേണ്ടിവന്നില്ല. ഒറ്റമോളായി പിറന്നത് കൊണ്ട് ഒരു കൂടപ്പിറപ്പില്ലാത്തതിന്‍റെ സങ്കടം മനുവിനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ രേണുക പറയും. അവൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുതല്ലോ.

“ അത് സാരമില്ല… എന്നെ അനിയനായി കണ്ടോ ചേച്ചി” എന്നും പറഞ്ഞ് അവനവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കും. പിന്നീട് അവൾ എഴുതുന്ന കവിതകൾ ആദ്യം കാണിക്കുന്നത് മനുവിനെയായിരുന്നു. അവനതിന് അഭിപ്രായവും