Chapter Title : മരണമാസ്സ്‌ [കൊമ്പൻ]

കൈകൾ കൊണ്ട് കുണ്ടി പന്തിനെ ഞെരിച്ചപ്പോൾ പൂറു പിടഞ്ഞത് അവളോർത്തു. കട്ടിലിൽ കിടന്നുരുണ്ടുകൊണ്ട് അവളുടെ സ്വപ്നലോകത്തേക്കവൾ കടന്നു.

ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കുന്ന മൂവരും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി. രാജീവൻ!. അവനെ തോൽപിക്കാൻ നമുക്ക് ശക്തി പോരാ! ബുദ്ധിയോട്ടു ഇല്ലതാനും! അവന്റെ മുൻപിൽ തൃണമാണ്. പക്ഷെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല .! നിരുപമ അവളെ അന്ന് രാത്രി കയറിപ്പിടിച്ചു അവളുടെ അർദ്ധ നഗ്നമേനിയിൽ കിടന്നു അവളെ നുണയുമ്പോ, പിന്നിൽ നിന്നും കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു കിട്ടിയ ഏറു!! അതോർത്തുകൊണ്ട് ധർമ്മൻ പല്ലുകടിച്ചു.

അവനെ എങ്ങനേയും ഇല്ലാതാക്കണം, ഒന്നുകിൽ ഒരപകടം, അല്ലെങ്കിൽ കൊട്ടേഷൻ അല്ലാതെ, തല്ലി തോൽപിക്കാൻ ചെല്ലുന്നത് ആന മണ്ടത്തരം!, വിൻസെന്റ്നു പാതി ബോധമേയുള്ളു!

അവൻ വഴിയാണ്, സജീറിനെ കൊണ്ട് ചീറ്റിംഗ് കേസ് ഉണ്ടാക്കി, രാജീവനെ ജയിലിൽ അടച്ചത്, പക്ഷെ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തായെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നാട്ടിൽ അവനു ചേച്ചിയും കുടുംബവും ഉള്ളത് ആണ് അവന്റെ മറ്റൊരു ശക്തി! എന്തായാലും കുറച്ചു നാൾ കാത്തിരുന്നു കടയ്ക്ക് തന്നെ വെട്ടണം എന്ന് മൂവരും തീരുമാനിച്ചു.

വെള്ളമടി തകർത്തു മുന്നേറുമ്പോ, ബിന്ദുവും മാളവികയും ടെറസിൽ അവരുടൊപ്പം ഇരുന്നു, എണ്ണം 4 ആയപ്പോൾ മതി മതിയെന്ന് ബിന്ദു പറഞ്ഞു.

രാജീവനും അത് സപ്പോർട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് 5മത്തെ പെഗ് അടിച്ചു. മാളവിക അന്നേരം രാജീവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. താഴെ വന്നു ഫുഡ് കഴിക്കലും കഴിഞ്ഞു. ബീഫ് ഫ്രയും മോരുകറിയും പിന്നെന്തു വേണം!. കഴിക്കുമ്പോ മാളവികയുടെ പെയിന്റിംഗ് തന്നെ ആയിരുന്നു ചര്‍ച്ചാ വിഷയം പാവം, അന്നേരം രാജീവനും അവളെ ട്രോൾ ചെയ്തു.

രാജീവൻ ഉറക്കം വരുന്നു, ചെറിയ ക്ഷീണം എന്നും പറഞ്ഞു, ഹാളിൽ നിന്നും എണീറ്റ്, സ്റ്റെപ് കയറി മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ബെഡിലേക്ക് കിടന്നുകൊണ്ട് ഫോൺ ചാര്ജ് ചെയ്യാനിട്ടു. പതിയെ മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു. അധികനേരം ആയില്ല, മുറിയിൽ ഒരാളുടെ കാൽപ്പെരുമാറ്റം. വാതിൽ തുറക്കണത് രാജീവൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല, പക്ഷെ അടുത്ത് ആരോ വന്നിരുന്നത് പോലെ തോന്നിയപ്പോൾ കൈ എത്തിച്ചു ലൈറ്റ് ഓണാക്കി !

മാളു !

“മാളൂ !! നീയെന്തേ ഇവിടെ ?”

“ഞാനോ…ഞാൻ ചുമ്മാ ….. ഗുഡ്‌നെറ്റ് പറയാൻ വന്നതാ !”