Chapter Title : മരണമാസ്സ് [കൊമ്പൻ]
മാളു നാണത്തോടെ കൊഞ്ചി.
“ഓഹോ …”അവളെ അടുത്ത നിമിഷം വലിച്ചു മേലെയിട്ടതും മുഴുത്തു കൊഴുത്ത മുലകളുടെ സൗകുമാര്യം രാജീവന്റെ നെഞ്ചിലമർന്നു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണ മുടി വശങ്ങളിലേക്ക് തെന്നി മാറ്റിക്കൊണ്ട് രാജീവൻ അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ ഇരുകൈകൊണ്ട് അമർത്തി പിടിച്ചു.
“യക്ഷി !!”
“കാമയക്ഷി !!”
മാളവിക ചുണ്ട് കടിച്ചു!
“ഞാൻ ചുമ്മാ വന്നതാ, ദുരുദ്ദേശം ഒന്നുല്ല!”
“അതെനിക്കറിയാം ...”
“മാമാ ...സത്യം പറ !”
“എന്ത് സത്യം !”
“നിരുപമേച്ചി ആരാണ് മാമന്റെ ?”
“ഫ്രണ്ട് !!”
“സത്യം?!!”
“ഉം…!” ചിണുങ്ങുന്ന മാളവികയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു രാജീവൻ ചിരിച്ചു.
“എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല.”
“എന്തിനാ എന്റെ മാളുക്കുട്ടി ഓരോന്ന് ആലോചിക്കണേ ...” രാജീവൻ കുണ്ടിപ്പന്തിനെ ഞെരിച്ചു കുഴക്കുന്നതിനോടപ്പം മാളവികയുടെ മൂക്കിൽ ഉരച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് മാമനെ വേണം !”
“പ്രായമാകുമ്പോ തരാം ! പോരെ”
“പ്രായമൊക്കെ ആയി !!”
“ആണോ ...ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല !!”
“കാണണോ ??”
“ആഹ് കാണണം !!”
“ഇപ്പൊ കാണണോ ?”
“കാണിക്ക് നോക്കട്ടെ !!”
മാളവിക രാജീവന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും എണീറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. ഇട്ടിരുന്ന ടീഷർട് ഊരിയപ്പോൾ രാജീവൻ കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ചു. മാളവിക പാവാടയും ഊരിയിട്ടുകൊണ്ട്. ചുവന്ന ബ്രായിലും ചുവന്ന പാന്റിയിലും മാമന്റെ മുന്നിലിരുന്നു.
“ഉം ….”
“ഉം ….നോക്ക്”
രാജീവൻ അപ്പോഴും കണ്ണ് തുറന്നതേയില്ല !!
തന്നോട് ചോദിക്കാതെ തന്നെ മുലകളെ ഞെക്കി പിഴിയാനും വലിച്ചു കുടിക്കാനും ! പക്ഷെ താനായിട്ട് എല്ലാം കൊടുക്കാൻ വരുമ്പോ, കണ്ണടച്ചിരിക്കുന്നു.
മിസ്റ്റർ, എനിക്ക് നിങ്ങളെ മനസിലാകുന്നില്ല!!! മാളവിക മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
“മാമാ….ഓക്കേ ആണോ?? അതോ ദേഷ്യമാണോ??”
“ഡ്രസ്സ് എടുത്തിട്, എന്നിട്ട് പറയാം.”
ഊരികളഞ്ഞതെല്ലാം അതുപോലെ ഇട്ടുകൊണ്ട് മാമന്റെ അരികെ ഇരുന്നപ്പോൾ മാളവികയുടെ കവിളിൽ തലോടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജീവൻ പറഞ്ഞു.
“മനസുകൊണ്ട് നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഒന്ന് ചേരണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു മോമെന്റ്റ് വരും, അത് വരെ വെയ്റ്റ് ചെയ്യാമോ ?”
“ഉം” മാളവിക രാജീവന്റെ ചുണ്ടിൽ പതിയെ ഒന്ന് മുത്തമിട്ടുകൊണ്ട് ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞു.
മാളവിക പോയതിനു ശേഷവും, രാജീവന്റെ മനസ്സിൽ
💬 Comments
View all comments