Chapter Title : മരണമാസ്സ്‌ [കൊമ്പൻ]

ഞാനാ നോക്കാൻ പോണേ സുധിയെപോലെയല്ല ഞാൻ കഴുത്തെപിടിച്ചു തൂക്കിയെറിയും പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട…. മനസിലായോടാ… എല്ലാത്തിനും...

എല്ലാരും നിശബ്ദമായി പണിയെടുക്കുന്നതുംനോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജീവൻ ഓഫീസ് മുറിയിൽ ചെന്നിരുന്നു.

ഒരു ജീപ്പ് പെട്ടന്ന് ഓഫീസിന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു. കറുത്ത് തടിച്ച 5 പേര് അതിൽനിന്നുമിറങ്ങി.

“ആന്റപ്പനും വിശ്വനും ഇല്ലേ..?!!”

“നിങ്ങളാരാണ്…”

“അവമ്മാർക്കൊരു സമ്മാനം കൊടുക്കാൻ വന്നതാണ്…..” അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ടൊരു തടിയൻ വടിവാളൂരി രാജീവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.

“ആഹാ ടൂൾസ് ഒക്കെയുണ്ടല്ലോ… ആന്റപ്പാ… വിശ്വാ...ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നോ…”

അകത്തു നിന്നും അവമ്മാര് വന്നപ്പോൾ, സുധി മുൻപ് കുഴപ്പക്കാരനെന്നു പറഞ്ഞ ചിന്ന കൊട്ടേഷൻ ടീമാണ് ആന്റപ്പനും വിശ്വനും എന്നോർത്തുകൊണ്ട് രാജീവൻ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു. രാജീവൻ നോക്കി നിൽക്കെ ആ കാട്ടുമാക്കാൻ രാജീവന്റെ മുന്നിലൂടെ ആന്റപ്പന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റാൻ നോക്കി. വിശ്വൻ അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവന്റെ കൂടെ ചെന്നു.

പിറകിൽ നിന്നുമൊരു ശബ്ദം “ എല്ലാരും കൂടെ പോയാലപ്പോ.. പായസമാരുണ്ടാക്കും..”

രാജീവൻ അരയിൽ നിന്നും പിസ്റ്റൾ എടുത്തു മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ച് കറക്കി. ആന്റപ്പനും വിശ്വനും അമ്പരന്നുകൊണ്ട് രാജീവനെ നോക്കി. ആന്റപ്പന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിയ പിടി പതിയെ അയഞ്ഞു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടു പെരിവിടെ നിക്ക്. ഇവിടെ പണിക്ക് നിക്കുന്നവരെ തോന്നും പോലെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോയ പിന്നെ….”

ജീപ്പിലുള്ളവർ ഒന്ന് പേടിച്ചെങ്കിലും അത് കാണിക്കാതെ രാജീവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

“സാറെ ഹമീദിക്ക കൂട്ടികൊണ്ട് വരാൻ പറഞ്ഞതാ… ഞങ്ങളിപ്പോ എന്താ…” ആ കാട്ടുമാക്കാൻ പമ്മി പറഞ്ഞപ്പോ.

“രണ്ടു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിട്ട് പൊയ്ക്കോ എന്നല്ലേ ഞാൻ പറയുന്നുള്ളു….” രാജീവൻ പിസ്റ്റൾ എടുത്തിട്ട് ഒന്ന് ലോഡ് ചെയ്തു.

“ശെരി സാർ.. ഞങ്ങൾ വെയ്റ്റ് ചെയ്യാം… ആന്റപ്പാ ഇറങ്ങിക്കെ.. ജോലിയൊക്കെ തീർത്തേച്ചും വാ….”

അവമ്മാരിറങ്ങിയതും രാജീവനെ നോക്കി സലാം പറഞ്ഞിട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. ജീപ്പിലോരുത്തൻ ഫോൺ വിളിച്ചുകൊണ്ട് ആരോടോ എന്തോ പറയുന്നത് രാജീവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നോക്കി. അവരധികം നിന്നില്ല ഉടനെ തിരിച്ചും പോയി.

അകത്തേക്ക് കയറിയ രാജീവൻ ആന്റപ്പനെയും വിശ്വനെയും കണ്ടു. അവർ പമ്മി നിന്നപ്പോൾ രാജീവൻ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിപറഞ്ഞു.

“ഇനി ഇമ്മാതിരി പണിക്കെങ്ങാനും പോയാൽ ഞാനുണ്ടാകില്ലേ….”

“ഇല്ല