Chapter Title : മരണമാസ്സ്‌ [കൊമ്പൻ]

“രാജൂട്ടാ, നീയെവിടെയാണ്?”

“ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വരുവാ ചേച്ചി, ബൈക്ക് ഒന്ന് വീണു, ഒന്നും പറ്റിയൊന്നും ഇല്ല.”

“ഇവിടെന്നു പോകുമ്പോ, നെഞ്ചിൽ തീയായിരുന്നു. മുറിവുണ്ടോ നിനക്ക് രാജൂട്ടാ, ഹോസ്പിറ്റലിൽ, പോയോ?”

“അത്രക്കൊന്നും ഇല്ല, ചേച്ചി, ഞാനിങ്ങോട് വരുവല്ലേ!”

“നീയവെടിയെത്തി?”

“ചേളാരി!”

“അഹ്. അവിടെ പെട്രോൾ പമ്പിന്റെ സൈഡിൽ ഒരു ആര്ട്ട് സ്റ്റഡി സെന്റർ ഉണ്ട്, മാളു അവിടെയുണ്ടാകും അവളെ കൂട്ടാമോ?”

“അഹ്….ഞാൻ അത് കഴിഞ്ഞെന്നു തോന്നുന്നു ചേച്ചി. കുഴപ്പമില്ല, ഞാൻ കൂട്ടി..വരാം”

“നീരു, വണ്ടി ഒന്ന് പമ്പിന്റെ സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്കാമോ. ഞാനിപ്പോ വരാം.”

“അയ്യോ മാളൂന്റെ നമ്പർ ഫോണിൽ ഇല്ലാലോ!” അത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ബിന്ദു നമ്പർ ടെക്സ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

മാളൂനെ വിളിച്ചപ്പോൾ 10 മിനുറ്റുടെ ക്ലാസ് ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു. നിരുപമ രാജീവന്റെ നെറ്റിയിൽ ബാൻഡ്എയ്ഡ് ഒട്ടിച്ചുകോടുത്തു.

മാളവികയെ ദൂരെ നിന്നു കണ്ടതും, രാജീവനോട് നിരുപമ പറഞ്ഞു. ദേണ്ടെ നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഒക്കെ നീ കാണാറുള്ള പെൺകുട്ടി പോലെ ഒരാള്!

രാജീവൻ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

“മാളൂട്ടി!!!”

ഡോർ തുറന്നിട്ട് മാളവികയെ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു. അവൾ ഒരല്പം സ്പീഡിൽ നടന്നിട്ട്. പ്രേമപൂർവം രാജീവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഇതേതാ ഈ കാർ!”

“ഫ്രെണ്ടിന്റെയാ...”

നിരുപമ ഡ്രൈവിംഗ്സീറ്റിൽ ബലം പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നു, മാളവികയെ മൈൻഡ് ആക്കിയില്ല. അവൾ ചിന്തിച്ചില്ല, അവൾ രാജീവനെ കളിയാക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞ കൊച്ചാണ് അവന്റെ മാളവിക എന്ന്!.

“ചേച്ചിട കാറാണോ മാമാ..”

“അതേടാ…. നിരുപമ, നീരു. മാമന്റെ കോളേജ് മേറ്റ് ആണ്!”

“ഹായ് ചേച്ചി!”

“ഹായ്.! മാളു.”

“Are you working മാളൂ?”

“നോ… ഞാൻ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ്