Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ]

കാറികരഞ്ഞു പോയി. അവനെ തോളിൽ പിടിച്ച് മേലേക്ക് ഉയർത്തി തള്ളിമാറ്റി രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി കുതറി. വാഹിദ് അവളെ അടങ്കം പുണർന്നു.

"കരയല്ലേ വാവേ.. ഇനി കയറ്റില്ല.. അത്രേ ള്ളൂ.." വാഹിദ് കിതച്ചു കൊണ്ട് കമ്പിതനായി മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ സംസാരസത്തിലെ പ്രണയ പദങ്ങൾ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ആ വാവേ എന്ന കാതരമായ വിളിയിൽ അസഹ്യമായ നോവിന്റെ പിടച്ചിലിൽ ഉയർന്ന കരച്ചിൽ അടങ്ങി നൂറ അവന്റെ കക്ഷം വഴി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"വേണ്ട ഇക്കാ. എനിക്ക് നോവുന്നു. ഇതൊന്നും ചെയ്യല്ലേ. തെറ്റ് ചെയ്യുന്ന പോലെ.." അവൾ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൻ അവളിലെക്ക് കുനിഞ്ഞു ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു. ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി ദീർഘനേരം മൊത്തിക്കുടിച്ചു നുണഞ്ഞു. കൂടുതൽ കൂടുതൽ അവളിലെക്ക് അമർന്നു കൊണ്ട് ചുണ്ട് ഊമ്പിയൂമ്പി വലിച്ചു കുടിച്ചു.

ആ മാസ്മരിക ലോകത്ത് ലയിച്ചു പോയ നൂറ തന്റെ ആഴത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റം വരെ താൻ ഭീതിയോടെ നോക്കിക്കണ്ട മഹാ ലിംഗം ഇറങ്ങിപ്പോയത് അറിഞ്ഞില്ല. വാഹിദ് പതുക്കെ അരക്കെട്ട് പൊക്കിയക്കാൻ തുടങ്ങി.

നീറ്റലും സുഖവും കൊണ്ട് പുളഞ്ഞ നൂറ പല്ല് കടിച്ചു വാഹിദിന്റെ കക്ഷത്തിൽ തൂങ്ങി അവനോട് പറ്റിചേർന്നു. വേദന കുറഞ്ഞും പൂറിൽ കൊഴുപ്പ് കൂടിയും ഒരു വെല്ലുവിളിപോലെ അവൾക്ക് തോന്നിച്ച ആ പ്രക്രിയ മനോഹരമായ ഒരു കവിതപോലെ അവളെ വശത്താക്കി.

""ഇക്കാ.. ന്റെ മുത്തേ.. ആാാാഹ്... പതുക്കെ.. ആ അങ്ങിനെ... ആഹാ..." അവൾ കിടന്ന് പുളഞ്ഞു. അരക്കെട്ട് കുണ്ണയിലേക്ക് തള്ളി വികാരത്തിൽ പ്രകമ്പനം കൊണ്ടു. രണ്ട് കൈകളും മെത്തയിൽ കുത്തി, നൂറയുടെ തുടകൾക്കിടയിൽ മുട്ടുകുത്തി ചന്തിയിൽ അരക്കെട്ട് ചേർന്നു കിടന്ന് വാഹിദ് പകുതിയോളം