Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ]

തുറിച്ചു നോക്കി.

"കാര്യം പറയൂ. എന്താ കാര്യം, ആകെ അപ്സെറ്റ് ആണല്ലോ." അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

അവൾ മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കിതപ്പ് ഒന്നടങ്ങി.യപ്പോൾ കൈകൾ നേരെയാക്കി വെട്ടിതിരിഞ്ഞു വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപോയി തന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് കയറി.

വാഹിദിന് എന്താ കാര്യമെന്ന് മനസ്സിലായില്ല, അവൾ ദേഷ്യയത്തിലാണെന്ന് മാത്രം മനസ്സിലായി. എന്തായിരിക്കും കാര്യം? താനൊന്നും ചെയ്തില്ല ല്ലോ. അതിന് പിന്നാലെ തന്റെ ചിന്തയെ നയിക്കാതെ അവൻ തന്റെ മുന്നിലെ മോണിറ്ററിൽ കണ്ണോടിച്ചിരുന്നു. കുറേ മെയിലുകൾ വന്നു കിടപ്പുണ്ട്.

ഇതൊക്ക നാട്ടിലെ ഓഫീസിൽ സൈൻ ഇൻ ചെയ്തു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നതാണ്. ഭൂമിയുടെ ഏതോ ഭാഗത്തുള്ള മണ്ണിൽ, അല്ല മണലിൽ കെട്ടിപ്പടുത്ത ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ കോടികളുടെ കണക്കുകൾ കേരളത്തിലെ ഒരു മൂലയിൽ ഇരുന്നു കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രസകരമായ തമാശയിൽ നിന്ന് ആ മണൽകാട്ടിലെ ചുടുകാറ്റ് വീശുന്ന ഭൂമിയിൽ വന്നു അതേ കണക്കുകൾ പരിശോധിക്കുന്ന വിചിത്രമായ വിധിയുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ അവൻ ചിന്തിച്ചു.

അറബ് പേരുകൾ ഉള്ള സൂപ്പർ മാർക്കറ്റുകൾ, മലയാളം പേരുള്ള സ്ഥാപങ്ങൾ. ഉറുദു, ബംഗാളി, തമിഴ് എന്ന് വേണ്ട അനേകമനേകം ദേശങ്ങളും രാജ്യങ്ങളും ഒരേ രാജ്യത്ത് സമ്മേളിക്കുന്ന അതിമനോഹരമായ ആവാസമേഖലയിലാണ് താനുള്ളത്.

അധീന ഗ്രൂപ്പും ലൈല ഗ്രൂപ്പുമാണ് മലയാളികളുടെ സൂപ്പർമാർക്കറ്റ് ശ്രേണിയിൽ പ്രമുഖന്മാർ. പിന്നെ നെസ്‌കോ ഗ്രൂപ്പും. പിന്നെ ഉത്തരേന്ത്യൻ കമ്പനികളും പാകിസ്ഥാനി ബംഗ്ലാദേശി ഗ്രൂപ്പുകളുമുണ്ട്. എല്ലാം വളരെ നന്നായി മുന്നോട്ട് പോകുന്ന സ്ഥാപനങ്ങൾ. കണക്കുകളും പേയ്മെന്റുകളും കൃത്യമാണ്.

ഈ രാജ്യത്ത് സുതാര്യമല്ലാത്ത ഒന്നിനും അധികകാലം അതിജീവിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. വഞ്ചനയ്ക്കും അതിബുദ്ധികൾക്കും വിദൂരമായ നിലനിൽപ്പില്ല. സ്നേഹിച്ചു ജീവിക്കുക, സമാധാനത്തോടെ മറ്റുള്ളവരെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുക. അതിനപ്പുറത്തേക്കുള്ള വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ഇവിടെ അനുവദിക്കില്ല. മനുഷ്യരാണ് വലുത്, മനുഷ്യത്വവും. വേഷമോ ഭാഷയോ ദേശമോഅല്ല.!

വാഹിദ് കമ്പ്യൂട്ടറിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചു ചെയറിൽ ഒന്ന് ചാഞ്ഞിരുന്നു. ശാരികയുടെ ഓർമ്മ അവന്റെ ബോധമണ്ഡലത്തിലേക്ക് ഒരു മണൽക്കാറ്റ് പോലെ കടന്ന് വന്നു. കാബിനിൽ ഇരുന്നു സിസ്റ്റത്തിൽ നോക്കുന്നത് പോലെ തന്റെ കാബിനിലേക് ഒളിഞ്ഞു നോക്കി എത്രനേരമെന്നറിയാതെ ഇരിക്കുന്ന ശാരികയുടെ രൂപം അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.

ഏതോ വിദൂരസ്മരണയിലെ ഇനിയും ക്ലാവ്പിടിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ചിത്രകഥപോലെ അവൾ