Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 3 [ലസ്റ്റർ]

ഉയർത്തി. കടിച്ചു പറിച്ചും ചപ്പിയുഴിഞ്ഞും കൈകൊണ്ട് ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞും അവൾ ആ കളിപ്പാട്ടത്തിൽ കിടന്ന് സല്ലപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അദ്ധ്യായം 10
മഴ നന്നായി പെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. കോടമഞ്ഞും മഴനൂലുകളും ചാരച്ചനിറം കലർത്തിയ റോഡിലൂടെ വാഹിദും അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു എലിസബത്തും ബുള്ളറ്റിൽ ഗ്രീൻസ്‌പൈസസിന്റെ റസ്റ്റ്‌ ഹൗസിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. എലിസബത് പ്രണയത്തിന്റെ നക്ഷത്രലോകത്തായിരുന്നെങ്കിൽ രാവിലെ കിഷോറിനെ കണ്ട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞ ചില വസ്തുതകളെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളിലായിരുന്നു വാഹിദ്. എന്തൊക്കെയാണ് അവൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. എവിടെയോ എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് ചിന്തിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ആരൊക്കെയോ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ച കുറേ പൊള്ളത്തരങ്ങൾ പറയുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ മാത്രം താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ. പക്ഷേ എത്ര ഭംഗിയായിട്ടാണ് അവൻ അതിന്റെ പശ്ചാത്തലം തന്റെ സാഹചര്യങ്ങളുമായി കോർത്തിണക്കിയത്.

എലിസബത്തിന്റെ കൈകൾ അവനെ ചുറ്റി വരിഞ്ഞു.അവൾ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പിന്നിൽ പറ്റിച്ചേർന്നു പുറത്തു ചാരി ഇരുന്നു. മഴക്കോട്ടിനുള്ളിൽ വേവുന്ന ശരീരം വാഹിദിലേക്ക് വ്യാപനം ചെയ്തില്ല. തണുത്തു വിറക്കുന്ന പകലിലൂടെ അവളെയും കൊണ്ട് ആ മലമ്പാതയിലൂടെ അവൻ ചീറിപ്പാഞ്ഞു.
"എന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം." എലിസബത്ത് ഹെൽമെറ്റിന്റെ വിൻഡോ ഉയർത്തി ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വാഹിദ് കേൾക്കാൻ വേണ്ടി അൽപ്പം ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല വാഹിദ്. എനിക്ക് ഇതിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പറ്റുന്നില്ല. നീ എന്റെ മദ്യപാനം നിർത്തിച്ചു. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കുറച്ചെങ്കിലും സമാധാനം കിട്ടിയേനെ." അവൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ പക്ഷേ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു എന്നല്ലാതെ ഒന്നിനും മറുപടി  പറഞ്ഞില്ല. വാസ്തവത്തിൽ അവന്റെ ഉള്ളിൽ എലിസബത്തിനോട് ആ സമയം ദേഷ്യമോ മടുപ്പൊ അസ്വാരസ്യമോ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു എന്നതാണ് യാഥാർഥ്യം. പ്രത്യേകിച്ച് വ്യക്തമാക്കാൻ കഴിയുന്ന