Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 3 [ലസ്റ്റർ]

വികാര വായ്പ്പിൽ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നു. വികാരവതിയായി ആൽബിയെ കൂടുതൽ ശക്തമായി അടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന കാതരമായ മന്ത്രങ്ങൾ പിറുപിറുക്കുന്നു. ആൽബിയുടെ അടിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ വെള്ളത്തിന്റെ നാദസ്വരം മുറുകുന്നു.

"വേഗം വേഗം നക്കൂ..ആഹ്.. ഇങ്ങനെ കടിക്കല്ലേ കാർന്നോരെ.. ആഹ്.." രമ്യയ്ക്ക് തന്റെ വികാരം കടിഞ്ഞാൺ നഷ്ട്ടപെട്ടത് പോലെ തോന്നി. പക്ഷേ ജോർജ് പല്ല് ചേർത്തു കടിച്ചപ്പോൾ രസചരട് മുറിഞ്ഞ അസ്വസ്ഥത തോന്നി. അവൾ പരിസരബോധം നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു വിളിച്ചു കൂവി.

പക്ഷേ അടുത്ത ക്ഷണം ജോർജിന്റെ പല്ലുകൾ ആ മാംസം തുടിച്ചു വീർത്തു നിൽക്കുന്ന വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മനോഹരമായ അല്ലികളിൽ അമർന്നു. അയാൾ അതിൽ പല്ലുടക്കി ശക്തമായി കടിച്ചു പറിച്ചു. മരണ വെപ്രാളത്തോടെ അലറിക്കരഞ് രമ്യ അയാളെ പിന്നിൽ നിന്ന് സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച് തള്ളി.

പെട്ടന്നുള്ള തള്ളലിൽ നിയന്ത്രണം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ജോർജ് മുഖമടിച്ചു കമിഴ്ന്നു വീണു. രമ്യ പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ് വേഗം ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി വസ്ത്രമെടുത്തു. ജോർജ് ചാടി എഴുന്നേറ്റ് അവളെ കടന്ന് പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ രമ്യ അയാൾക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.

"എടോ കിളവാ. ഇത് തന്റെ ഊള കേരളമല്ല. ഞാനെങ്ങാനും ബഹളം വച്ചാലുണ്ടല്ലോ." അവൾ പുലിയെ പോലെ ചീറി. ജോർജ് മുറിവേറ്റ പട്ടിയെ പോലെ അവളെ നോക്കി പല്ല് ഞെരിച്ചു മുരണ്ടു. സംഭവിച്ചത് എന്താണെന്ന് അറിയാതെ ആൽബി അടിനിർത്തി പിടഞ്ഞുയർന്നു.

"എന്താ രമ്യ. എന്ത് പറ്റി.?" അവൻ കാര്യമറിയാതെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്‌ തോളിൽ കൈവച്ചു ഉത്കണ്ഠയോടെ ചോദിച്ചു. അവൾ കാലുകൾ പിളർത്തി പൂറ് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. രണ്ട് മടക്കുകളിലും പല്ലുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങി രക്തം പൊടിഞ്ഞു വരുന്നു. ആൽബി അത് കണ്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി.

"എടോ തന്റെ പപ്പയ്ക്ക് മെന്റലാണ്. താൻ കഴപ്പിന്റെ ഇടയിൽ കണ്ടില്ല ല്ലോ അയാൾ കാണിച്ചു കൂട്ടിയ ഭ്രാന്തുകൾ, അല്ലേ." അവൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ജോർജ് പല്ലുകൾ കടിച്ചു ഞെരിച്ചു. അത് കണ്ട ആൽബി അയാളെ രൂക്ഷമായി നോക്കി. പെണ്ണ് ബഹളം വച്ചാൽ അപകടമാണ്. ഇത് രാജ്യം ഇന്ത്യയല്ല,.

തൂങ്ങുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്. അപ്പോഴേക്കും മറ്റേ പെണ്ണും എഴുന്നേറ്റ് വന്നിരുന്നു. ജോർജ് കിതപ്പോടെ സോഫയിൽ ചെന്നിരുന്നു. രമ്യ നീറുന്ന അരക്കെട്ട്