Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 3 [ലസ്റ്റർ]

പരിശോധിച്ച് ടിഷ്യൂ പേപ്പർ കൊണ്ട് രക്തം ഒപ്പി. അത് കണ്ട് ഭീതിയോടെ മറ്റെയുവതി ജോർജിനെ നോക്കി.

"അവൾക്ക്... ആളുകളെ... ബഹുമാനിക്കാൻ അറിയില്ല.അതാ...." ആസ്ത്മ രോഗിയെ പോലെ വ്യക്തമല്ലാത്ത വാക്കുകൾ ജോർജിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു. എങ്കിലും എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും.

"കണ്ടവരെയൊക്കെ ബഹുമാനിക്കാനും പേടിക്കാനും ഇത് തന്റെ നാറുന്ന കാശ് തിന്നുന്ന ഊള രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും ഉദ്യോഗസ്ഥരും കൺട്രോൾ ചെയ്യുന്ന കേരളമല്ല. ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കിളവൻ." രമ്യ നിന്ന് ചീറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് ആൽബിയോട് തട്ടിക്കയറി.

"ഈ കുഴിയിലേക്ക് എടുക്കാറായ തന്തക്ക് കൂട്ടിക്കൊടുക്കാൻ ആണോ മൈരേ നീ അയാളെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നത്. ഒരു പെണ്ണിന്റെ എവിടെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാത്ത സൈക്കോ." അവൾ ഷർട്ടിനു മുകളിലേക്ക് പാന്റ് വലിച്ചു കയറ്റി വണ്ടിയുടെ കീ എടുത്തു വാതിൽ വലിച്ചു തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി.

ആൽബി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയാതെ സോഫയിൽ പോയി കൈയിൽ തലതാങ്ങി ഇരുന്നു. അപ്പോഴും ഉടുവസ്ത്രം മറന്നു താൻ ഏതോ അപകടകേന്ദ്രത്തിൽ അകപ്പെട്ടത് പോലെ വെറുങ്ങലിച്ചു നിന്നു.

രമ്യയ്ക്ക് തന്റെ സ്വകാര്യ ഭാഗത്തു വല്ലാതെ നീറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എങ്ങിനെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കും. അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു നിരാശ തോന്നി. താൻ ചിലർക്കൊക്കെ തന്നെ പങ്ക് വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇഷ്ടം കൊണ്ടും മുതലെടുപ്പിന് വേണ്ടിയും. പക്ഷേ താൻ ആദ്യമായി കൂട്ടിക്കൊടുക്കപ്പെട്ടു എന്ന അപമാനം അവളെ ചൂഴ്ന്നു നിന്നു. താൻ അപമാനിക്കപ്പെട്ടു. ആൽബിക്ക് താൻ വെറും സബ്സ്റ്റിട്യൂട്ട് മാത്രം. ഇപ്പോൾ ആ പെണ്ണിനെ അടിക്കുന്നുണ്ടാവും. പന്ന നാറി.!

രമ്യയുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു. അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ദുഃഖം തോന്നി. ഇന്നോളം താൻ തന്റെ ശരീരം ഉപയോഗിച്ചത് തനിക്ക് കൂടി പ്രിയമുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്. പക്ഷേ താൻ എത്രയോ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു കൂടെ നിന്നവൻ തന്നെ സ്വന്തം തന്തക്ക് തന്നെ കാഴ്ച്ച വച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ തന്നെ താൻ ഇറങ്ങി പോരണമായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്തോ അവനെ നിരാശനാക്കാൻ തോന്നിയില്ല.

എന്നിട്ട്.. അവൾ കണ്ണുകൾ കൈത്തണ്ട കൊണ്ട് ഒപ്പി വണ്ടി ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. റൗണ്ട്എബൌട്ട്‌ൽ നിന്ന് റൈറ്റ് എടുത്തു നേരെ പോയി സിഗ്നൽ എത്തി അവിടെ നിന്ന് ഫ്രീറൈറ്റ്