Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ]

മെത്തയിൽ അമർന്ന അരക്കെട്ടിന്റെ ഇരു വശത്തേക്ക് തള്ളി പടർന്നു കിടക്കുന്ന ചന്തിയും പരസ്പരം ചേർന്ന് ഇറുകി നിൽക്കുന്ന കൊഴുത്ത വലിയ തുടകളും കണ്ടപ്പോൾ വാഹിദ്ന്റെ കാലിടുക്കിൽ ചെറിയൊരു അനക്കമുണ്ടായി.

ആ മിന്നൽ പ്രദക്ഷിണം മനസ്സിലായ ജാസ്മിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവൾ ഒന്ന് കൂടി ഇളകി കാലുകൾ അടുപ്പിച്ചു ചന്തി പുറത്തേക്ക്കൂടുതൽ തള്ളിനിൽക്കുന്ന വിധത്തിൽ ഇരുന്നു. പക്ഷേ മെത്തയിൽ ഇളക്കത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും വാഹിദ് മുഖം അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചില്ല.

ജാസ്മിൻ എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, വാഹിദിന്റെ കാൽമുട്ടിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ട് കാലുകളുടെയും ഇടയിൽ മുട്ടുകുത്തി നിലത്തിരുന്നു.

"പെണ്ണുങ്ങളെക്കാൾ ദുരന്തമാകല്ലേ. ഞാനായിട്ട് വന്നത് എന്റെ കഴപ്പ് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ഞാനൊന്ന് മതിമറന്നു നിലവിളിച്ചിട്ട് എത്രയായെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല. എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി സന്തോഷം പുറത്തേക്ക് പിഴിഞ്ഞെടുക്കാൻ സുധീർഇക്കയ്ക്ക് മനസ്സില്ല. എന്നും കണ്ണിൽ കാണുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട്, എന്റെ തൃപ്തി അങ്ങേർക്ക് ഒരു കൺസിഡറേഷൻ പോലും അല്ല. പ്ലീസ്, എനിക്ക് വല്ലാതെ കൊതിയാവുന്നു, ഒരാണിന്റെ ഭ്രാന്തിൽ പെട്ട് തളർന്നു വീഴാൻ. ഞാൻ പിന്നെ ഒരിക്കലും ശല്യം ചെയ്യില്ല. എന്നെയൊന്നു കളിച്ചു തരൂ.. പ്ലീസ്.."!

അവൾ അവന്റെ രണ്ട് കൈയിലും പിടിച്ച് വികാരത്തോടെ തന്റെ വൈഷമ്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞു. വെളുത്ത മൃദുലമായ കഴുത്തിൽ നിന്ന് മനോഹരമായ പഞ്ഞിപോലുള്ള ഇറച്ചി മാറിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഉയർന്നു വരുന്ന പെണ്ണഴകിൽ വാഹിദിന്റെ കണ്ണുകൾ കുടുങ്ങിക്കിടന്നു. ശക്തമായ കിതപ്പിൽ ആ ഉയർന്ന മാംസങ്ങൾ പൊങ്ങിതാഴുന്ന മാസ്മരിക കാഴ്ച്ച എന്തൊരഴകാണ്. സ്ത്രീകൾ എത്ര മനോഹമരമായ സൃഷ്ടിയാണ്.

ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും വികാരത്തിന്റെയും അളവുകോലാണ്. വാഹിദ് പതുക്കെ ഉണർന്ന് നീണ്ട് ദൃഢമായിതുടങ്ങി. ജാസ്മിൻ അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് കൈയെടുത്തു കാൽമുട്ടിൽ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ മേലേക്ക് കൈകൾ നീട്ടി തുടയിൽ തടവിക്കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

"എനിക്കറിയാം