മരുഭൂ വസന്തം 6

Marubhoo Vasantham Part 6 | Author : Luster

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

അദ്ധ്യായം 17

എസിയുടെ പതിഞ്ഞ മൂളക്കം മാത്രം ഘനീഭവിച്ചു നിൽക്കുന്ന നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഭംഗം വരുത്തുന്ന മുറിയുടെ ചില്ലു ജാലകം രമ്യ രണ്ട് വശത്തേക്കും തള്ളി നീക്കി വിരിപ്പ് മാറ്റിയിട്ടു. പുറത്ത് കോടമഞ്ഞ് പുതച്ച പുലർകാലം. തണുപ്പിന്റെ സൂചിമുനകൾ കാമാസക്തമായ ആർത്തിയോടെയെന്ന പോലെ അവളെ വാരിപ്പുണർന്നപ്പോൾ രമ്യയുടെ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു കൂട്ടിയിടിച്ചു. തണുപ്പ് കാലത്തിലേക്ക് അറേബ്യൻ നാളുകൾ കാലെടുത്തു വച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി നാല് മാസത്തോളം അതിമനോഹരമായ ദിനങ്ങൾ ആയിരിക്കും.

മൂടൽ മഞ്ഞിൽ പുറമെയുള്ള കാഴ്ച്ചകൾ ഭാഗികമാണ്. നരച്ച മഞ്ഞിന്റെ സൂത്യാര്യതയിലൂടെ നേർത്ത ചില നിഴലുകൾ പോലെ മാത്രമേ കാഴ്ചകൾ സാധ്യമാകുന്നുള്ളൂ. കെട്ടിടങ്ങൾ, റോഡ് ഒന്നും തെളിഞ്ഞു കാണാൻ വയ്യ. ഏതാണ്ട് ഉച്ചയോളം സൂര്യൻ പോലും ശക്തിക്ഷയിച്ചു നിലാവ് പോലെ ഒരു വെളുത്ത കാഴ്ചയായി മഞ്ഞിലൂടെ കാണപ്പെടും.

ശരീരം മൂടിപ്പുതച്ച വസ്ത്രത്തിൽ കൈകൾ അമർത്തി മാറിൽ കെട്ടി അവൾ വാഹിദിന്റെ ഫോൺ കോളിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. സാറിനോട് സുധീർ സാർ എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അല്ലാതെ അങ്ങേര് എങ്ങിനെ അറിയാൻ ആണ്. അപ്പൊ തന്റെ മുറിപ്പാടിന്റെ കാര്യവും അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അയ്യേ.. സാർ ആ മുറിവ് സങ്കല്പിച്ചു കാണില്ലേ. അങ്ങിനെയെങ്കിൽ മുറിവ് പറ്റിയ ഭാഗവും സങ്കല്പിച്ചു കാണില്ലേ. ഹേയ് സാർ എന്തിന് അത്രത്തോളം ചിന്തിച്ചു കൂട്ടണം. ആ നൂറയെക്കാൾ സുന്ദരിയായ ഒരുത്തി ഇവിടുത്തെ അറബികുട്ടികൾ എങ്ങാനും മാത്രേ കാണൂ. അവളെ ഡെയിലി മൂന്നും നാലും തവണയിട്ട് തകർക്കുന്ന ആശാൻ ആണ്.

അപ്പോഴാ അങ്ങേര് എന്നെയും എന്റെ തേഞ്ഞു തുടങ്ങിയ വല്ലതും ഓർക്കുന്നെ. എന്നാലും സുധീർ സാർ സംഭവം പറയുമ്പോൾ എവിടെയാണ് മുറിഞ്ഞത് എന്ന് പറഞ്ഞുകാണും. എങ്ങിനെയാണ് എന്നും. അപ്പോൾ ആ ഭാഗം എന്തായാലും മനസ്സിൽ സങ്കല്പിച്ചു കാണും. അയ്യേ, നാണക്കേട്. ഇനി എങ്ങിനെ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കും.

അവൾക്ക് നാണം തോന്നി. വെളുത്ത മുഖത്ത് അരുണിമ കലർന്നു. ചുണ്ടിൽ സ്ത്രൈണതയുടെ മനോഹാരിത നിറഞ്ഞ ലജ്ജയിൽ കുതിർന്ന മന്ദഹാസം ഒളിഞ്ഞു