Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 6 [ലസ്റ്റർ]

സുഹൃത്തിനെ പോലെ സംസാരിച്ചു. വാഹിദ് ഒന്നും പറയാതെ അവളെ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു.

"നൂറ മാം എന്ത് നല്ലൊരു കുട്ടിയാണെന്ന് അറിയുമോ. എന്ത് മാത്രം പയ്യന്മാരുടെ സ്വപ്നമായിരുന്നു. ഒന്ന് അറിയാതെ തട്ടിപ്പോകാൻ പോലും പല വായിനോക്കികളും ട്രൈ ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ട് അവരുടെ മനസ്സ് ഇളക്കുന്ന ഒരുത്തനെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ വീണു പോയില്ലേ. ഈ സെക്സ് എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് മനസ്സിൽ ഒരിഷ്ടം തോന്നുന്നത് വരെ മാത്രമേ അശ്ലീലമാകുന്നുള്ളൂ. ഇഷ്ടപ്പെട്ടവരുടെ കൂടെയാവുമ്പോ അത് പരസ്പര പങ്കുവെക്കൽ മാത്രമാണ്. അതൊക്കെ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ചോയ്സ് മാത്രമാണ്." രമ്യ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോഴേക്കും കോളിങ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചു.

"ദേ ആളെത്തി." രമ്യ എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. അവളുടെ പിന്നിൽ കയറി വന്ന സ്ത്രീയെ ആദ്യം മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ആ മുഖം തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ വാഹിദ് ഞെട്ടിപ്പോയി.

എലിസബത്ത്.!

അവൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റ് അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. വിഷാദം കലർന്ന മുഖത്തോടെ, വാടിയ പുഞ്ചിരിയോടെ എലിസബത് വാഹിദിനെ നോക്കി.

"എലീ....!"അവൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ അവളുടെ പേര് വിളിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ആ വിളി കേട്ടതും എലിസബത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പലോടെ വിറച്ചു.

"വാഹിദ്..."

ഒരു മന്ത്രം കണക്കെ എലിസബത്തിൽ നിന്ന് അവന്റെ പേര് ഉതിർന്നു വീണു. പിന്നെ കണ്ണുകൾ മേലേക്ക് മറിഞ്ഞു ബോധം മറഞ്ഞു വാഹിദിന്റെ കൈകളിലേക്ക് വാടിയ പൂച്ചെണ്ടു പോലെ കുഴഞ്ഞു വീണു.

അവളുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ഒരു വിലകൂടിയ ഫോൺ താഴെ വീണു. വാഹിദ് അവളെ വാരിയെടുത്തു കട്ടിലിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി മുഖത്തു വെള്ളം തളിച്ചു.