Chapter Title : മരുഭൂ വസന്തം 6 [ലസ്റ്റർ]

എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്നറിയാതെ, വന്നിരിക്കുന്നത് അപരിചിതയല്ല എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അന്തം വിട്ടു നിൽക്കുകയാണ് രമ്യ. അവൾ തളർന്നു കിടക്കുന്ന സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയുടെ മെല്ലിച്ച കൈകളിലേക്കും അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു ചുറ്റും കറുപ്പ് നിറം പടർന്ന മുഖത്തേക്കും വരണ്ട് പൊട്ടിയ ചുണ്ടുകളിലേക്കും, എണ്ണമയമില്ലാതെ ചെമ്പിച്ചു പൊട്ടിയടർന്നു അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്ന മുടിയിലേക്കും നോക്കികൊണ്ട് നിന്നു.

എലിസബത്ത് പതുക്കെ കണ്ണുകൾ പാതിതുറന്നു. വാഹിദിനെ അവ്യക്തമായി കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ മന്ദഹാസം വിടർന്നു. വാഹിദിൽ നിന്ന് നോട്ടം രമ്യയിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ എലിസബത്ത് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ബാറകിന്റെ പേര് ഉച്ചരിച്ചു. എന്താണ് പറഞ്ഞത് എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ രമ്യ മുഖം എലിസബത്തിലേക്ക് കുറച്ചു കൂടി അടുപ്പിച്ചു.

"ബാറക്."! എലിസബത്ത് കൈകൾ ഉയർത്താൻ ശേഷിയില്ലാതെ, ചൂണ്ടുവിരൽ വാഹിദിന്റെ നേരെ ഉയർത്തി രമ്യയോട് മന്ത്രിച്ചു. വാഹിദ് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ രമ്യയെ നോക്കി.

"ഒരു സുഡാനി ഇവരുടെ കൂടെ ണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ വണ്ടിയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങേരുടെ പേരാണ്. ഇവർ പറഞ്ഞു തന്നതാ." രമ്യ വാഹിദിനോട് പറഞ്ഞു.

അവൻ ഒന്ന് മൂളിയിട്ട് എലിസബത്തിനെ നോക്കി. അവൾ വല്ലാതെ തളർന്നിട്ടുണ്ടെന്നും എന്തൊക്കെയോ ഭീകരമായ വേട്ടയാടലുകൾ നേരിട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും വാഹിദിന് മനസ്സിലായി. ആ മനോഹരമായ വെളുത്തു അമ്പിളിപ്പൊളി പോലെയുണ്ടായിരുന്ന നെറ്റിയിൽ വലിയൊരു പൊട്ടൽ ഉണങ്ങിയ പാട്. തൊട്ടാൽ വിരൽ പൂണ്ടുപോയിരുന്ന തുമ്പപ്പൂ പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന, ഒരു രാജകുമാരിയെ പോലെ വിളങ്ങി നിന്നിരുന്ന ആ കൊഴുത്ത മാദക ശരീരമാകെ വരണ്ട് കരുവാളിച്ചു, മെലിഞ്ഞു എല്ലു വ്യക്തമാവും വിധം അവശയായിരിക്കുന്നു. മുഖം ആ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ കുടുങ്ങി കിടക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിച്ചു. എന്താണ് അവൾക്ക് സംഭവിച്ചത്.