Chapter Title : മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം]

മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
​"ഗുഡ് മോർണിംഗ് വൈശാഖ്... ഇന്ന് പോവണോ?" അവൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ ആ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു സങ്കടം കലർന്നിരുന്നു. എന്നെ വിടാൻ അവൾക്ക് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലെന്ന് ആ കണ്ണുകൾ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​പക്ഷേ 10:55-നുള്ള പരശുറാം എക്സ്പ്രസ്സ് പിടിക്കണമല്ലോ! വേഗം കുളിച്ചു ഫ്രഷായി അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ഉണ്ടാക്കിയ ചൂടുള്ള ദോശയും ചമ്മന്തിയും കഴിച്ചു. ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ആതിര ആ മുറിയും ജനലുകളും നോക്കി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

വണ്ടിയിൽ സ്റ്റേഷനിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ അവൾ വല്ലാതെ നിശബ്ദയായിരുന്നു.
"ഇനി നമ്മൾ കാണുമോ വൈശാഖ്...?"

​അവളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് പറഞ്ഞു: "നീ ഒന്ന് വിളിച്ചാൽ മാത്രം മതി, ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് പറന്നെത്തില്ലേ മോളെ..."

​"അപ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാതെ നീ വരില്ലേ?" അവൾ പരിഭവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
​"അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് താമസം മാറ്റി ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ജോലി നോക്കട്ടെ, നിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ കാണാമല്ലോ." എന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: "വേണ്ടടാ... ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ മാത്രം നീ വന്നാൽ മതി, അതാണ് നല്ലത്." ആ തമാശ പറയുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന്, സ്റ്റേഷനിൽ നിൽക്കുന്ന ആളുകളെ പോലും വകവെക്കാതെ അവൾ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ 12B ഫ്ലാറ്റിലെ ആവേശത്തേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് തീവ്രമായിരുന്നു ആ ആലിംഗനം. അവൾ എന്നെ വിട്ടപ്പോൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.

​"എന്താ ഇത്...