Chapter Title : മരുഭൂമിയിലെ മഴ [ഹോനായി]

ഭർത്താവിന്റെ മുഖം. “ഇന്ന് കുറച്ച് തിരക്കായിരുന്നു അതാ വിളിക്കാൻ താമസിച്ചത്”, അവളുടെ ഭർത്താവ് മോഹൻ പറഞ്ഞു. “ആണോ, ഇവിടെ ദാ നല്ല മഴയാണ്”, ലീന മറുപടി നൽകി. “ആ വെള്ളം പോകുന്ന പൈപ്പ് അടഞ്ഞെന്നാ തോന്നുന്നത്, മുറ്റത്തൊക്കെ വെള്ളം നിറയുന്നു. ദാമു അത് ശരിയാക്കുവാ” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മോഹനന് കാണുവാനായി ഫോണിന്റെ ബാക്ക് ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്തു. അപ്പോൾ മഴയിൽ നനഞ്ഞ ദാമു ആ പൈപ്പിനുള്ളിൽ ഒരു കമ്പുകയറ്റി പൈപ്പിലെ ബ്ലോക്ക് മാറ്റാനുള്ള ശ്രമത്തിലായിരുന്നു.

ദാമുവിന്റെ ശ്രമത്തിനു ഫലം കണ്ടു. മുറ്റത്ത്‌ നിറഞ്ഞ മഴവെള്ളം പൈപ്പിലൂടെ വെളിയിലേക്ക് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. ഒരു കൊച്ചുകുട്ടി എന്തോ മഹാകാര്യം ചെയ്ത് വിജയിച്ച ഭാവത്തിൽ അവൻ ലീനയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. “മോഹനൻ ചേട്ടൻ ദാ ഇതിലൂടെ നിന്നെ കാണുവാ”, അവൾ ദാമുവിനോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ദാമുവിന് എന്താണ് സംഭവം എന്ന് കൃത്യമായി മനസിലായില്ലെങ്കിലും മോഹനൻ ചേട്ടൻ തന്നെ കാണുന്നുണ്ടെന്ന് മനസിലായി. അവൻ ആ മഴയത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് ഫോണിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട്‌ തന്നെ നിന്നു.

അവന്റെ ദേഹത്തെ ആ നനഞ്ഞ തോർത്ത്‌ അപ്പോഴാണ് മോഹൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. “നീ അവനെ ഒന്ന് സൂം ചെയ്തേ”, മോഹൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ലീന ദാമുവിനെ മോഹനേട്ടന് അടുത്തു കാണാൻ സൂം ചെയ്തുകൊടുത്തു. മുട്ടോളം എത്തുന്ന നനഞ്ഞ തോർത്ത്‌ അവന്റെ ദേഹത്ത് ഒട്ടിക്കിടക്കുന്നു. അവൻ അടിയിൽ ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ല. അവന്റെ പൗരുഷം വ്യക്തമായിട്ട് കാണാൻ പറ്റില്ലെങ്കിലും തുടയുടെ പകുതിയോളം നീളത്തിൽ തൂങ്ങി കിടക്കുന്നത് മോഹൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“നീ അവനോട് ആ തോർത്ത് മാറ്റി വേറെ ഡ്രസ്സ് ഇടാൻ പറ”, മോഹൻ ഭാര്യയോട്