Chapter Title : മരുഭൂമിയിലെ മഴ [ഹോനായി]

അൽപ്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. “എന്താ മോഹനേട്ടാ, ”, കാര്യമെന്താണെന്ന് മനസിലാകാതെ ലീന ചോദിച്ചു. “നീ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ അവനോട് പറ” “എന്തുപറ്റി?”, ലീനക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. അവൾ ബാക്കിലെ ക്യാമറ മാറ്റി ഫ്രണ്ടിലെ ക്യാമറയാക്കി.

ശരി, ഫോൺ വച്ചേരെ ടൈം ആയി. വിളിക്കാം”, എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മോഹൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

അപ്പോഴും വെളിയിൽ മഴ നനഞ്ഞ് നിൽക്കുകയാണ് ദാമു . ലീന അവനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ദാമുവിന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് പോയി. അവന്റെ തുടയുടെ പകുതിയോളം നീളത്തിൽ എന്തോ ഒരു തടിപ്പ്. ഛീ, താൻ എന്താണ് നോക്കുന്നത്! അവൾക്ക് സ്വയം നാണം തോന്നി. ഇന്നുവരെ താൻ ആരെയും അങ്ങനെ നോക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ പിന്നെന്താ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ. അപ്പോഴാണ് ദാമു തറയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന റോസാച്ചെടി കണ്ടത്. അത് നിവർത്തി വെക്കാനായി അവൻ കുനിഞ്ഞു. ലീനക്ക് പുറംതിരിഞ്ഞാണ് ദാമു കുനിഞ്ഞത്. അവൻ കുനിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് അതിന്റെ ഇലയിൽ പറ്റിയ ചെളി മഴവെള്ളം കോരി കഴുകാൻ തുടങ്ങി. ലീനക്ക് തന്റെ

കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അവൻ കുനിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കുട്ടിത്തോർത്ത് അവന്റെ തുടക്ക് മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു. അവന്റെ വൃഷണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ രോമാവൃതമായ സഞ്ചിയും ലിംഗത്തിന്റെ മുക്കാൽ ഭാഗത്തോളവും തുടകൾക്കിടയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.

വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ കറുത്ത നിറത്തിൽ ഒരു മുഴുത്ത ഏത്തക്കായ വലുപ്പത്തിലെ അവന്റെ ലിംഗം ലീനയുടെ കണ്ണുകളെ അമ്പരപ്പിച്ചു. ഓരോ ചലനത്തിനൊപ്പം തൂങ്ങിയാടുന്ന ദാമുവിന്റെ പൗരഷത്തിൽ ലീനയുടെ കണ്ണുകൾ തറച്ചുപോയി. ഉദ്ധരിക്കുമ്പോൾ പോലും മോഹനേട്ടന്റെ ലിംഗം ഇതിന്റെ പകുതിയല്ലേ വരൂ. ആ ചിന്ത അവളിൽ വല്ലാത്ത ജാള്യത തോന്നിപ്പിച്ചു. ഛെ, താൻ