Chapter Title : മരുഭൂവിൽ ഒരു മരുപ്പച്ച [Manu]

ഭർത്താവും പാവക്കുട്ടിപോലൊരു മകളും. സാരിയായിരുന്നു വേഷം. തൂവാനത്തുമ്പികളിലെ സുമലത മനസ്സിലേക്കോടിയെത്തി.

ആന്റി 'ഹായ്' പറഞ്ഞു. ഞാൻ വാപൊളിച്ചു തന്നെ നിന്നു. ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞു, പുറത്തിറങ്ങി. മനുവല്ലേ?" അതേ" വല്ല രക്ഷയുമുണ്ടോടാ??" ഔപചാരികതയൊന്നുമില്ലാത്ത ആ 'ഏടാ' വിളി എനിക്ക് ഇഷ്‌ടമായി.. നോക്കട്ടെ ആന്റീ, ഞാൻ പറഞ്ഞു,,, ഇന്റർവ്യൂ ബോർഡിൽ ഞാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.

എല്ലാവരും പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ലിസ്റ്റ് നോക്കി, ആന്റിയുടെ പേരില്ല.എന്നാൽ റിസപ്ഷനിലേക്ക് ഒരു ലേഡി സ്റ്റാഫിന്റെ കുറവുമുണ്ട്. ആന്റിക്ക് എക്സ്പീരിയൻസ് ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ ഹിന്ദിയും ഇംഗ്ലീഷും നല്ല വശമുണ്ടായിരുന്നു. അതുവെച്ചു അപ്പോയിന്റ് ചെയ്യാമെന്ന് ഞാൻ ഓപ്പറേഷൻസ് മാനേജരോട് പറഞ്ഞു, എന്നാൽ വെയിറ്റ് ചെയ്യാനാണ് മാനേജർ പറഞ്ഞത്.

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആന്റി വിളിച്ചു, മനൂ, എന്തായി?" ഒന്നുമായില്ല ആന്റീ .. "വീട്ടിലിരുന്നു ബോറടിക്കുന്നു, എട്ടുമണിയാവുമ്പോഴേക്കും ജെയിംസ്ച്ചായൻ പോവും, അതിനും മുൻപ് ഏഴു മണിക്ക് മോളും സ്കൂളിൽ പോവും. പിന്നെ ഞാനിവിടെ ഈ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ.. ഈശ്വരാ..., ഡാ, കാശിനു വേണ്ടിയല്ല ഞാൻ ജോലിക്ക് അപ്ലൈ ചെയ്തത്. പുറത്തിറങ്ങി നാലാളെ കണ്ട് ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് എന്നെത്തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടിയാ.."

ആന്റിയുടെ സ്വരം ഇടറിയിരുന്നു... ഞാൻ വെക്കുവാ എന്നും പറഞ്ഞു ആന്റി ഫോൺ കട്ടാക്കി.

ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു, ഞാൻ  ആന്റിയെ വിളിച്ചു... "ഒരു സന്തോഷ വാർത്തയുണ്ട്, 25-ന് ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ? "ങേ..സത്യം.." "അതെ, ഇനി ഒറ്റക്കിരുന്നു ബോറടിച്ചു കരയണ്ട" "ഞാൻ കരഞ്ഞില്ല" "ആന്റി കരഞ്ഞു, കള്ളം പറയരുത്" "നിനക്കെങ്ങനെ അറിയാം?" "അറിയാം, പിന്നെ സുന്ദരിയായിട്ടുവേണം വരാൻ, മേക്കപ്പ് ഒന്നും വേണ്ട" "അതെന്താ?" "അത്..അത്...ഒന്നൂല്ല.." "ഞാൻ കരഞ്ഞത് എങ്ങനെ അറിയാം.." "അറിയാം ആന്റീ .. എങ്ങനെയെന്ന് എന്നോട് ചോദിക്കരുത്" "ഒരാളെങ്കിലും അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ.." "ഓക്കേ...അപ്പോ പറഞ്ഞ പോലെ.." "നീ വെക്കല്ലേ..." "വെച്ചു....25-ന് കാണാം"

എംബസ്സിയിലെ കുറച്ചു വർക്കുകൾ കാരണം തലസ്ഥാനത്തായതിനാൽ 25-ന്  ആന്റിയെ കാണാൻ പറ്റിയില്ല, രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വന്ന് ക്ലിനിക്കിൽ വന്നപ്പോൾ കണ്ടു... ദൂരെനിന്നും കണ്ടപ്പോഴേ കൈകൊണ്ട് ഹായ് കാണിച്ചു, ഞാൻ തിരിച്ചും.. ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.ഓഫീസ് കാര്യങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും തിരക്കിലായതു കാരണം എനിക്ക് ആന്റിയെ വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധിക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല,