Chapter Title : മരുമകൾ 1 [ഏകലവ്യൻ]
ബാലനളിയാ…!”
ബാബു ഇരുന്ന് പുലമ്പുകയാണ്. അവനൊന്നും മനസിലായിട്ടില്ലെന്ന് അയാൾക്ക് ബോധ്യമായി.
“ഇപ്പോ എത്തും ബാബു.. കുറച്ച് നേരം കൂടെ…!”
“വാള് വെക്കണം.. എനിക്ക്… ഹയ്യോ..!”
അവൻ അലറി. ഒപ്പം സീറ്റിന്റെ വശത്തേക്ക് ചെരിഞ് ശർദിച്ചു. ആ ശബ്ദം കേട്ടാണ് വണ്ടിയിലെ എല്ലാവരും ഉണർന്നത്.
വീടെത്താറായിരുന്നു. ഒരഞ്ചു മിനുട്ട് കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോ വണ്ടി വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് കയറി.
കണ്ണുകളിലെ ഉറക്കം തെളിയാഞ്ഞ ഭാരതി ആദ്യം തന്നെ ചാടിയിറങ്ങി. പുറകിൽ വിനയനും. ഓരോരുത്തരായി ഇറങ്ങി പോകവേ അച്ഛനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് മായയും എഴുന്നേറ്റു.
“അങ്ങേരു കണ്ടിരുന്നോ…? “
അവൾ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ആകാംഷിച്ചു.
“ഇല്ല പേടിക്കേണ്ട…!”
അപ്പോഴാണ് അവൾക്കൊരു ശ്വാസം വീണത്. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങളോളം അവർ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
“വേഗം ഉറങ്ങുമോ..??”
അവളുടെ നോട്ടവും കഴിഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങളെയും ഓർത്ത് മൗനം ഭേദിക്കാൻ അയാൾ വിവശനായി.
“ഇല്ലാ…!”
കാത്തു നിക്കണോ..? വരുമോ..? എന്നുകൂടി ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും വാക്കുകൾ പുറത്ത് വരാതെ അവളയാളെ വല്ലാതെ നോക്കി.
വിനയന്റെ വിളി വന്നപ്പോ സാരി തലപ്പിൽ തന്റെ ബ്രാ മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവളും വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി.
ഡ്രൈവർ സുനിൽ പുറകിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നത് കണ്ടപ്പോ ബാലന് അല്പം ടെൻഷനായി.
“ബാലേട്ടാ.. എന്റെ വണ്ടി നശിപ്പിച്ചോ…??”
അയാൾക്ക് ശ്വാസം വീണു. അവനൊന്നും കേട്ടില്ല.
“സുനിലേ.. ഇത് നന്നാക്കേണ്ട പൈസ പറഞ്ഞോ.. ഞാൻ തരാം..!”
“കഷ്ടയല്ലോ ബാലേട്ടാ..!”
വേറെയൊന്നും അയാൾക്ക് ചെയ്യാനില്ല.
അളിയനെ അവിടുന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിക്കാനും പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടു വരാനും കുറച്ചു പണിപ്പെട്ടു.
സുനിലിന്റെ സഹായത്തോടെ വീടിന്റെ ഇറയത്തേക്ക് കൊണ്ടു കിടത്തി.
അവനും പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോ
💬 Comments
View all comments