Chapter Title : മരുമകളുടെ കടി 7
അവന്‍ എന്തോ ഉടായിപ്പ് പറയുകയാണ് എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മൊയ്തീന് ചോദിച്ചു.
“ഒക്കേണ്ട്..അളിയന് ബക്കീലിനെ കാണ്വോ?”
“ജ്ജ് കാര്യം പറ..ന്താ ത്ര ബല്യ രഹസ്യം?”
“ഞമ്മള് അളിയന്മാര്‍ ആയിക്കൊണ്ട് ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ പറേന്നത് മോസാണ്..പച്ചെങ്കില്‍ അളിയന് നല്ലൊരു കാര്യം കിട്ടുന്നതില്‍ ഞമ്മക്ക് സന്തോസം ഉള്ളോണ്ട് പറേന്നതാ...”
“ജ്ജ് ചുറ്റിക്കളിക്കാതെ കാര്യം പറ..”
റഹീം ചുറ്റും നോക്കിയ ശേഷം ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
“നല്ലൊരു മൊഞ്ചത്തി കുട്ടീനെ അളിയന് ഞമ്മള് തരാം..”
മൊയ്തീന് ഞെട്ടി. സ്ത്രീവിഷയത്തില്‍ വലിയ കമ്പമുള്ള മൊയ്തീന് പക്ഷെ ധൈര്യം തീരെ ഇല്ലാത്ത ആളായിരുന്നു. സുന്ദരികളായ പെണ്‍കുട്ടികളെ കണ്ടു കൊതിക്കാന്‍ അല്ലാതെ അവരെ സ്വാധീനിക്കാന്‍ അയാള്‍ക്ക് കഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മൊയ്തീന് റഹീമിന്റെ ചൂണ്ടയില്‍ കൊത്തി.
“കുട്ട്യോ? എന്ത് കുട്ടി?” മൊയ്തീന് ഒന്നും മനസിലാകാത്ത മട്ടില്‍ ചോദിച്ചു.
“കുട്ടീന്ന് പറഞ്ഞാ നല്ല ഒന്നാം ക്ലാസ് മൊഞ്ചത്തി..പതിമൂന്ന് ബയസ് മാത്രമുള്ള ഒരു ഹൂറി..”
മൊയ്തീന്റെ രക്തം തിളച്ചു. ഇവന്‍ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ എന്നയാള്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു.
“ഞമ്മക്ക് അതിലൊന്നും താല്പര്യല്ല..അന്റെ പെങ്ങടെ ബര്‍ത്താവാ ഞാന്‍..അത് മറക്കണ്ട..”
മൊയ്തീന്റെ നടനം കാട്ടുകള്ളന്‍ ആയ റഹീം മനസിലാക്കി.
“അളിയന് ബേണ്ടെങ്കില്‍ ബേണ്ട..ഞമ്മള് ബേറെ ആളെ നോക്കാം...” അവന്‍ തന്ത്രപൂര്‍വ്വം പറഞ്ഞു.
“ബക്കീലിനെ ഞമ്മള് ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്യാം..അതിനായി ജ്ജ് ബേറെ ആരേം കാണണ്ട...” മൊയ്തീന് വേഗം പറഞ്ഞു.
“അത് മതി..അളിയന് കുട്ടീനെ ബേണ്ടെങ്കില്‍ പോട്ടെ..ഞമ്മള് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലാന്നു കരുത്യാ മതി..”
“ന്നാലും ഏതാ ആ കുട്ടി...” മൊയ്തീന് വിവരമറിയാന്‍ വല്ലാത്ത ആകാംക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ജ്ജ് ആരോടും പറയരുത്..രഹസ്യമായിരിക്കണം..” റഹീം ശബ്ദം
💬 Comments
View all comments