Chapter Title : മരുമകളുടെ കടി 7
താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. മൊയ്തീന്‍ തലയാട്ടി.
“ബേറെ ആരുമല്ല..ഞമ്മട ഐഷ തന്നെ...” റഹീം അയാളുടെ ചെവിയില്‍ പറഞ്ഞു. മൊയ്തീന്‍ ഞെട്ടി. സത്യത്തില്‍ അയാള്‍ മനസ്സില്‍ വളരെ മോഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പെണ്ണാണ്‌ ഐഷ. പക്ഷെ അവളോട്‌ അത്തരത്തില്‍ സംസാരിക്കാനോ ഇടപെടാനോ അയാള്‍ക്ക് ഭയമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആ ചിന്ത മനസ്സില്‍ നിന്നും ഉപേക്ഷിച്ചു നടക്കുകയായിരുന്നു അയാള്‍.
“ഞമ്മട ഐഷയോ..ജ്ജ് ഒന്ന് പോയെ..” റഹീം വിശ്വാസം വരാതെ പറഞ്ഞു.
“അളിയാ ഞമ്മള് ഒള്ള കാര്യാ പറഞ്ഞത്..ഓലെ ഞമ്മള് ഈ മടീല്‍ ഇരുത്തി ശെയ്തിട്ടുണ്ട്..അളിയന്‍ പെങ്ങള്‍ അറിയാതെ ധൈര്യായി ഓലെ പിടിച്ചോ..ഓള് എതിര്‍ക്കൂല്ല..എതിര്‍ത്താല്‍ ഞമ്മളുമായി ഓല് ചെയ്തത് അറിയാം എന്നങ്ങു പറഞ്ഞാ മതി....”
റഹീം ശബ്ദം തീരെ താഴ്ത്തി പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകള്‍ മൊയ്തീനെ കുളിരണിയിച്ചു. ഐഷയെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ടാണ് എന്നും അയാള്‍ ഭാര്യയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത്. അവളെ ഒന്ന് തൊടാനെങ്കിലും പറ്റുന്നത് മഹാഭാഗ്യമായാണ് അയാള്‍ കരുതിയിരുന്നതും. റഹീം വെറുതെ പറയുകയല്ല എന്നയാള്‍ക്ക് തോന്നി.
“ഞമ്മള് അങ്ങനൊന്നും ശെയ്യൂല്ല..ന്തായാലും ബക്കീലിനെ കണ്ടിട്ട് ബേണ്ട ഏര്‍പ്പാട് ഞമ്മള് ചെയ്യാം..”
ഐഷയെ ചെയ്യുന്ന കാര്യം മനസ്സില്‍ ആര്‍ത്തിയോടെ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട് മൊയ്തീന്‍ പറഞ്ഞു. അളിയന്‍ തന്റെ ചൂണ്ടയില്‍ കൊത്തി എന്ന് മനസിലാക്കിയ റഹീം ഉള്ളില്‍ ചിരിച്ചു. അളിയന്‍ സുഖിക്കുന്നെങ്കില്‍ സുഖിച്ചോട്ടെ; എന്നെങ്കിലും പുറത്ത് ഇറങ്ങിയാല്‍ അന്നവള്‍ക്ക് തന്നോട് താല്പര്യം ഇല്ലാതായാല്‍ ഇത് പറഞ്ഞു ഭീഷണിപ്പെടുത്തി തന്റെ മോഹം സാധിക്കുകയും ചെയ്യാം.
“അളിയാ..ഓല് അളിയന്റെ മോളൊന്നും അല്ലല്ലോ..ഓള്‍ടെ സ്വാദ് അറിഞ്ഞാല്‍ അളിയന്‍ പിന്നെ ഞമ്മക്ക് പൊന്‍മോതിരം ബാങ്ങി തരും..നല്ല കോയിക്കോടന്‍ അലുവയാ അളിയാ ഓള്..നല്ല ശൂടന്‍ അലുവ..”
മൊയ്തീനെ കൊതിപ്പിക്കാനായി റഹീം പറഞ്ഞു.
💬 Comments
View all comments