Chapter Title : മരുപ്പച്ച [പ്രസാദ്]
അവഗണിക്കരുത്....... ഇനിയും എനിക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയില്ല...... പുറത്തുള്ള ആരെയും വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റില്ല..... അതുകൊണ്ടാണ്....... മാമന്‍ എന്നെ സഹായിക്കണം....”
“ഇപ്പോള്‍ നീ പോ.... അതൊക്കെ പിന്നെ ആലോചിക്കാം.....”
“മാമന്‍ ഒരു ഉറപ്പ് പറഞ്ഞാല്‍ മതി....”
“ഉറപ്പൊന്നും പറയാന്‍ പറ്റില്ല..... എന്‍റെ മനസ്സാക്ഷി പറയുന്നത് മാത്രമേ എനിക്ക് ചെയ്യാന്‍ പറ്റൂ....”
“അത് മതി മാമാ.... മാമന്‍ നന്നായി ഒന്ന് ആലോചിക്ക്.... അപ്പോള്‍, മനസ്സാക്ഷി സമ്മതിച്ചോളും...”
അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അവള്‍ പെരുവിരലില്‍ ഊന്നി പൊങ്ങി നിന്നുകൊണ്ട് അയാളുടെ കവിളില്‍ ഒരു ചുംബനം നല്‍കിയിട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് പോയി..... അവള്‍, തിരക്കിട്ട് തിരിഞ്ഞു നടന്നപ്പോള്‍, അവളുടെ കൈയ്യിലിരുന്ന മുഷിഞ്ഞ തുണികളുടെ കൂട്ടത്തില്‍നിന്നും ബ്രേസ്സിയര്‍ അവിടെ വീണു... അത് കാണാതെ അവള്‍ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി....
ആ കറുപ്പ് നിറത്തിലെ മുലതാങ്ങി കണ്ടപ്പോള്‍, അയാളുടെ ഉള്ളില്‍ ഒരു പെരുമ്പറ മുഴങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.... രണ്ടു മിനിറ്റ് അതിലേക്കു നോക്കി നിന്ന അയാളുടെ മനസ്സില്‍, അതൊന്നു എടുത്ത് നോക്കാനുള്ള ആസക്തി ഉണ്ടായി...... പിന്നെ, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ചു. അവള്‍ കണ്ടാല്‍ മോശമല്ലേ... എന്ന തോന്നല്‍... പോകാനായി തരിഞ്ഞു നടന്നു..... രണ്ടു ചുവടു നടന്നപ്പോള്‍ പിന്നെയും ഒരു സന്ദേഹം..... അവള്‍ അകത്തല്ലേ... അപ്പോള്‍ പിന്നെ കാണില്ല..... ചുറ്റിലും ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട്, പെട്ടെന്ന് പോയി അതെടുത്തു.....
എടുത്തുകൊണ്ടു നിവര്‍ന്നു നിന്നിട്ട് ഒന്നുകൂടി നിരീക്ഷിച്ചു..... ഇല്ല... അവള്‍ കണ്ടില്ല.... ആ സമാധാനത്തോടെ, അത് ചുരുട്ടി മുണ്ട് തറ്റുടുത്തിരുന്നതിന്‍റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ടുകൊണ്ട് അയാളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. മുറിയില്‍ ചെന്ന് കതകു അടച്ചിട്ട്, അത് പുറത്തെടുത്തു നിവര്‍ത്തി നോക്കി.... എന്നിട്ട്, തന്‍റെ കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അതിന്‍റെ
💬 Comments
View all comments