Chapter Title : മറുപുറം 2 [Achillies]

അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിയ നിഷാദിനുപോലും കണ്ണ് താഴ്ത്തേണ്ടി വന്നു.

ദീപൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടുമ്പോൾ പിടിവിട്ടു ഒഴുകിയ നീർത്തുള്ളികൾ അവന്റെ ഷർട്ട് നനയിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"ഡാ മോനെ…"

ദീപൻ വിളിക്കുമ്പോൾ ഞെട്ടി നോക്കിയ രാഹുൽ തല ഉയർത്തി നോക്കി.

"എനിക്ക്...അവളെയൊന്നു കാണാൻ പറ്റുമോ…"

ദയനീയമായി രാഹുൽ ചോദിച്ചു.

സി ഐ യുടെ റൂമിലേക്ക് ശ്വേതയും നിഖിലും വരുമ്പോൾ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപോലെ തല കുനിച്ചു രാഹുൽ ഇരുന്നു.
അവർ അകത്തു വന്നപ്പോൾ സി ഐ മുരടനക്കിയപ്പോൾ രാഹുൽ തല ഉയർത്തി അവിടെ,
തന്നെ നോക്കാനുള്ള പ്രയാസത്തിൽ നിഖിലിന്റെ മറവിൽ നിൽക്കുന്ന ശ്വേത അവനു വേണ്ട ഉത്തരം നൽകി, ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊഴിച്ച് ഹൃദയം നുറുങ്ങിയ ഒരുവന്റെ ചിരി അവൻ അവർക്ക് നൽകി, തോറ്റുപോയവന്റെ ചിരി.
ഇനിയും ഒരു വിഡ്ഢിയെപോലെ അവരുടെ മുന്നിൽ നില്ക്കാൻ കഴിയാതെ രാഹുൽ എഴുന്നേറ്റു, കാലു കുഴിയിൽ വെച്ചപോലെ ഇടറിയപ്പോൾ ദീപൻ അവനെ താങ്ങി ചുണ്ടിൽ ഒരു ഭ്രാന്തന്റെ ചിരിയും കണ്ണിൽ തോറ്റുപോയവന്റെ കനലുമായി മുറി വിട്ടുപോയ അവനു അകമ്പടി എന്നോണം ശ്വേതയുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച തേങ്ങൽ ഉയർന്നു.

"നിർത്തടി…..എന്തേലും ഷോ കാണിക്കാനുണ്ടെൽ അത് പുറത്തിറങ്ങിയിട്ട്…"

സി ഐ അലറി, തികട്ടി വന്ന തേങ്ങൽ ഒരു ഞെട്ടലിലൊതുക്കിയ ശ്വേതയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് നിഖിൽ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

പുറത്തു കാറിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്ന രാഹുലിന്റെ തല കുനിഞ്ഞു തന്നെ നിന്നു.
തല ഉയർത്താൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല, അപമാനത്തിനും മേലെ സ്നേഹിച്ചവളുടെ വഞ്ചന അവന്റെ മനസ്സിനെ ഉടച്ചിരുന്നു, കരയാൻ പോലും കഴിയാതെ അവന്റെ തൊണ്ടയിലാരോ കുരുക്കിട്ടപോലെയാണ് തോന്നിയത്,
ശ്വേത തന്നോട് കാട്ടിയതെല്ലാം അഭിനയം ആയിരുന്നെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പോലും അവനു കഴിഞ്ഞില്ല, അവന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും ശ്വേത നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ആഹ് ചിന്തകൾ അവന്റെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഒന്നായി മാറിയിരുന്നു, അവന്റെ നെഞ്ചിനെ തുളയ്ക്കുന്ന കൂരമ്പുകളായി അവന്റെ ആദ്യ പ്രണയം രൂപം മാറുന്നത് ഇടറുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവനറിഞ്ഞു.

മനസ്സ് ചത്തവനെ പോലെ കാറിലിരുന്ന രാഹുൽ മൗനത്തിലായിരുന്നു ദീപൻ ഇടയ്ക്ക് വിളിക്കുമ്പോഴെല്ലാം സ്വപ്നത്തിലെന്ന വണ്ണം അവൻ മൂളിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴും ഡോർ തുറന്നു