Chapter Title : മതിവരാത്തവർ - 2

?"
"ഓ ഞങ്ങൾക്കൊക്കെ എന്നും ഒരു പോലല്ലേ ജാൻസി മോളെ, എന്നും കഷ്ടപ്പാട് "
അത് കേട്ട് ജാൻസി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് - "കഷ്ടപ്പാടൊക്കെ എല്ലാവർക്കും ഉണ്ട് ചേച്ചീ "
"ഓ ധാരാളം പണമുള്ളവർക്ക് എന്ത് കഷ്ടപ്പാട് ?"
" പണം കൊടുത്താൽ കിട്ടാത്ത പലതും ഉണ്ട് ചേച്ചീ "
"അത് ശരിയാ"
"മോളുടെ മുഖത്ത് ജോസ് മോന് അപകടം പറ്റിയതിൽ പിന്നെ പഴയ സന്തോഷം കാണാറില്ലാട്ടൊ, എന്താ പറ്റിയത് ?"
"പൂർണ്ണമായും സുഖമായിട്ടില്ല ചേച്ചീ, അരയ്ക്ക് ശരിക്കും പറ്റിയിരുന്നു. ങാ അതു പോട്ടെ ബേബിച്ചായൻ എന്തു പറയുന്നു." ബേബിയെന്നാണ് അവരുടെ ഭർത്താവിന്റെ പേര്.
"ഓ പുള്ളിക്കാരന് എന്നും ഒരു പോലെ തന്നെ, വെളുപ്പിന് ചായക്കട തുറക്കണം പണിയണം വൈകുന്നേരം (ബാണ്ടി കുടിക്കണം ഉറങ്ങണം, ഒരു സ്നേഹോമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ "
അതു കേട്ടും ജാൻസി ചിരിച്ചു.
" കുഞ്ഞെന്താ ചിരിക്കുന്നെ ?"
"അല്ല സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ അന്ന് ചേച്ചിയുടെ കാലിൽ എന്തോ മുള്ളു കൊണ്ടപ്പോൾ എന്നോ അവിടെ ഒരു പാമ്പിനെ കണ്ടായിരുന്നു എന്നും പറഞ്ഞ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് എടുത്തോണ്ടോടിയത്, അതാണ് ചേച്ചീ ഈ സ്നേഹം എന്നു പറയുന്നത് "
ചിന്നമ്മക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ വലിയ സന്തോഷം തോന്നി.മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. ബേബിച്ചായന്ന് തന്നെ ജീവനാണെന്നറിയാം എന്നാലും അത് മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞ് കേൾക്കുമ്പോൾ നല്ല സുഖം. എന്നാലും അവൾ പറഞ്ഞു -
"ങും .... പിന്നേ ... അത് ദേ രാ(തി കുടിച്ചിട്ട് വരുമ്പോൾ മേത്തേക്ക് പെടച്ചു കേറാനുള്ളതല്ലേ അതാ "
" ഹ ഹ ഹ "ജാൻസി ചിരിച്ചു പോയി ചിന്നമ്മയുടെ സംസാരം കേട്ട്. പെടച്ചു കേറൽ എന്ന (പയോഗം അവൾക്ക് ബോധിച്ചു.
" ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ മോളെ"
" ദിവസവും ?"ജാൻസി ചോദിച്ചു.
"ങും ... ദിവസവും ,ഉറങ്ങുന്നതിനു മുമ്പല്ലെങ്കിൽ ഉണരുമ്പോൾ"
"ചേച്ചീടെ ഭാഗ്യം"
അത് കേട്ട് ചിന്നമ്മ ജാൻസിയുടെ നേരെ നോക്കി.
"അതെന്താ മോൾക്ക് ഭാഗ്യമില്ലേ?"
"രണ്ട് വർഷമായിട്ട് ആ ഭാഗ്യമില്ലാ ചേച്ചീ, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ അച്ചായന് പൂർണ്ണമായും സുഖമായിട്ടില്ലാ"
"മോള് വിഷമിക്കണ്ട എല്ലാം ശരിയാവും"
"