Chapter Title : മത്തായിയുടെ മാന്ത്രിക മുട്ടയും ആലീസിന്റെ കൂഴച്ചക്കയും [Bency]

ഇങ്ങനിരുന്നാൽ എങ്ങനാ വാ എന്നതെലും കഴിച്ചേ "
എന്ന് പറഞ്ഞു കുമാർ അകത്തേക്ക് കയറി നേരെ അടുക്കളയിലോട്ട് കേറി ആലീസും ജോബിമോനും പരസ്പരം നോക്കിയിട്ട് കുമാറിന് പിന്നാലെ വന്നു
പത്രത്തിൽ രണ്ട് അപ്പം വീതം എടുത്തു കറിയും ഒഴിച്ച് കുമാർ ഇരുവരുടെയും കയ്യിൽ കൊടുത്തു. കുമാറിന്റെ കരുതലും സ്നേഹവും കണ്ട് അവിടെ അവർക്കാർക്കും കാണാൻ കഴിയാതെ നിന്ന മത്തായിക്ക് സങ്കടം തോന്നി മരിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്ന് ഒരു നിമിഷം തോന്നിപ്പോയി.
കുമാറിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അല്പം അപ്പം വായിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചപ്പോൾ ആലീസ് വിതുമ്പി പോയി.
"ജോബിമോനെ നീ ചെന്ന് ആ ശവപ്പെട്ടികുര്യാച്ഛന് നമ്മടെ പെട്ടീടെ കാശിന്റെ കാര്യം ചോദിച്ചിട്ട് വാ എത്രയാന്ന്, ഇനി നീ വേണ്ടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആയിട്ട് നിക്കാൻ "
കുമാർ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വിതുമ്പി നിൽക്കുന്ന മമ്മിയെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് പത്രം താഴെ വെച്ച് ജോബിമോൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
ആലീസിന്റെ പാത്രത്തിൽ മുറിച്ചിട്ട അപ്പകഷ്ണം എടുത്തു കറിയിൽ മുക്കി കുമാർ തന്റെ കൈ കൊണ്ട് ആലീസിന്റെ തളിർ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലേക്ക് വെച്ചപ്പോൾ ആലീസ് ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തി വായിൽ ആയ അപ്പം ചാവക്കുമ്പോൾ ആലീസിന്റെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി.
"ഹാ കരയല്ലേ അമ്മാമ്മേ "
കുമാർ ഇടം കൈ കൊണ്ട് ആലീസിന്റെ കവിളിലേ കണ്ണുനീർ ഒപ്പിയപ്പോൾ. ആർക്കും കാണാൻ കഴിയാതെ അവിടെ നിന്ന മത്തായി കരഞ്ഞു പോയി.
വിതുമ്പുന്ന ആലീസിന്റെ തുടുത്ത കവിളുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുമാർ പത്രം താഴെ വെച്ച് ആലീസിനെ പുണർന്നു കൊണ്ട് ചുമലിൽ തലോടി.
കരയുന്ന അലീസിനെ അവൻ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതായേ മത്തായിക്ക് തോന്നിയുള്ളൂ.
എന്നാൽ മുരുകന്റെ മെലിഞ്ഞ