Chapter Title : മൗനം [രേഖ]

സാർ : അത് പലരോടുമുണ്ട് സാർ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ കോശി സാർ : അത് ഓരോ പ്രായത്തിൽ എല്ലാവര്ക്കും ഉണ്ടാകുന്ന തോന്നലാണല്ലോ എങ്കിൽ സാർ ഇപ്പോൾ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണിൻ്റെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ ? കോശി സാർ : ഉണ്ട് അത് ആരാണ് കോശി സാർ : ആ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയോടാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി , എന്നെ ആ തരത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കുകപോലും ഇല്ലാതിരുന്ന സാറാണ് എൻ്റെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞത് ആ കേട്ടതിൻ്റെ ഞെട്ടലിൽനിന്നും പിന്മാറാൻ എനിക്കും കുറച്ചു സമയമെടുത്തു. അന്ന് രാത്രി ഞാൻ റൂമിൽ എത്തിയിട്ടും എനിക്ക് ആ വാചകം മാത്രമാണ് വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിൽ തെളിയുന്നത് . എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല ,ഞാൻ കട്ടിലിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു , ആ സമയത്താണ് ഫോൺ റിങ് ചെയുന്നത്, നോക്കിയപ്പോൾ അത് സാറാണ് ... എന്തുപറ്റി ഈ നേരത്തു ഹലോ സാർ കോശി സാർ :വേദ സോറി ഈ രാത്രി ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചതിനു അത് സാരമില്ല സാർ കോശി സാർ : ഉറങ്ങിയോ ? ഇല്ല , എന്തുപറ്റി സർ കോശി സാർ : എങ്കിൽ ഒരു നിമിഷം.... ഞാൻ അങ്ങോട്ടുവരാം അതുപറഞ്ഞതും ഫോൺ വെച്ചു ... എന്തിനാണ് ഈ സമയത്തു എൻ്റെ മുറിയിൽ സർ വരുന്നത് ,എനിക്ക് അതികം ഒന്നും ചിന്തിക്കാൻ സമയം നൽകാതെ അദ്ദേഹം അവിടെയെത്തി കോശി സാർ : സോറി വേദ , പറയാൻ പാടില്ലാത്തതായിരുന്നു . അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ ചെയ്‌തത്‌ തെറ്റാണെന്നു പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് സോറി പറയുന്നത് സോറി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സാർ എൻ്റെ അടുത്ത് സ്വയം ഇങ്ങിനെ ചെറുതാകുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമില്ല കോശി സാർ :സോറി പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് ഞാൻ വേദയുടെ മുമ്പിൽ ചെറുതാകുകയാണെകിൽ ചെറുതാകട്ടെ , റിയലി സോറി വേദ ... അതുപറഞ്ഞതു ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ചുണ്ടത്തു കൈവെച്ചു പറയരുത് എന്നോട് ... എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് ഇതുപോലെ വേറെ ഒരുവ്യക്തിയും ബഹുമാനം തന്നു സംസാരിച്ചിട്ടില്ല അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒന്നുമല്ലാത്ത എൻ്റെ മുമ്പിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും