Chapter Title : മൗനങ്ങൾ വാചാലമാകുമ്പോൾ 5 [Cuck Hubby]

സംസാരിക്കുന്നു എന്നോ,,,

ഇപ്പോൾ എന്ത് ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമാണ് അവർക്കിടയിൽ എന്നോ എനിക്ക് അറിയില്ല…

ആകെ അറിയാവുന്ന കാര്യം വെറും ഒന്ന് മാത്രം— അവർ പരസ്പരം എത്ര സമയം ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നു എന്നത് മാത്രം!

മറ്റൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല

പിന്നീടുള്ള നാളുകളിൽ എന്റെ മനസ്സ് ചോദ്യങ്ങളാൽ മാത്രം നിറഞ്ഞിരുന്നു…

അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഞാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുണ്ടോ…?

അവരുടെ ഭാവി സ്വപ്നങ്ങളിൽ എന്റെ സ്ഥാനം എന്തായിരുന്നു…?

ചാറ്റുകളുടെ പരിധി കടന്ന് ഫോൺകോളുകളിലും അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചിരുന്നുണ്ടാകുമോ…?

ഞാൻ വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്ത നിമിഷങ്ങളിൽ ഡോക്ടർ എന്റെ വാതിൽ കടന്നുവന്നിട്ടുണ്ടാകുമോ…?

നാളുകളോളം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി വച്ചിരുന്ന ‘തളത്തിൽ ദിനേശൻ’, ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ ശക്തിയോടെ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരുന്നു!!

ദിവസങ്ങൾ പതിവുപോലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി… എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും ഒന്നുമറിയാത്തവനെപ്പോലെ ഞാൻ അഭിനയിച്ചു…

എല്ലാം ചെയ്തിട്ടും ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തവളെപ്പോലെ അവളും!

*************

ഒരു ശനിയാഴ്ച രാത്രി…

നാളുകൾക്ക് ശേഷം ഞാനും ഷബീനയും വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു ഇരുന്നു ഒരു സിനിമ കണ്ടു…

വീട്ടിൽ തന്നെയിരുന്ന്, നെറ്റ്ഫ്ലിക്സിൽ പുതുതായി റിലീസ് ചെയ്ത Eko എന്ന സിനിമ…

ഒരു കാലത്ത് വീക്കെൻഡുകൾ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു— ഒരുമിച്ചിരുന്ന് സിനിമ കാണൽ, അതിനൊപ്പം ചെറിയ ചിരികളും മൗനങ്ങളും…

പക്ഷേ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഡോക്ടറുടെ കടന്നുകയറ്റത്തിനു ശേഷം,

അത്തരം പതിവുകളെല്ലാം പതിയെ വഴിതെറ്റിത്തുടങ്ങിയിരുന്നില്ലേ…?

സിനിമ തീരുമ്പോഴേക്കും സമയം ഏറെ വൈകിയിരുന്നു… സാധാരണ അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് പത്ത് മണിയോടെ

ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴാറുണ്ടായിരുന്ന നമ്മൾ,

അന്ന് അത്താഴം കഴിക്കുമ്പോൾ തന്നെ

പന്ത്രണ്ടു മണി പിന്നിട്ടിരുന്നു…

ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ നമ്മൾ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…

ഷബീനയ്ക്ക് സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സ് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായിരുന്നില്ല…

ഞാൻ അത് അവൾക്ക് വിശദീകരിച്ച് കൊടുക്കുകയായിരുന്നു…

അവൾ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ, ഒരു വാക്കും നഷ്ടപ്പെടാതെയെന്ന പോലെ,

എന്റെ ഓരോ വിശദീകരണവും കേട്ടിരുന്നു…

അതിനിടയിൽ—

തീൻമേശയുടെ അറ്റത്ത് വച്ചിരുന്ന ഷബീനയുടെ മൊബൈൽ സ്ക്രീൻ പെട്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞു….

മരത്തിന്റെ മേശ ആയതുകൊണ്ട്

ഗർർ… എന്ന വൈബ്രേഷൻ ശബ്ദം

കാതുകളെ അസഹ്യമാക്കുന്ന വിധം മുഴങ്ങി…

നമ്മുടെ രണ്ടുപേരുടെയും നോട്ടം

ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു തന്നെ

മൊബൈലിലേക്ക് പാഞ്ഞു…

ശബ്ദം നിശ്ശബ്ദമായെങ്കിലും

സ്ക്രീനിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞിരുന്നില്ല…

“ഈ