മൗനങ്ങൾ വാചാലമാകുമ്പോൾ 6

Maounangal Vachalamakumbol Part 6 | Author : Cuck Hubby

[ Previous Part ] [www.kkstories.com ]

വിചാരണ തുടരുന്നൂ…

“പിന്നീട് എന്ത് സംഭവിച്ചു…?”

മൗനം തന്നെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നത്ര കനത്തപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു…

“പിന്നീട്…”

ഷബീന ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു…

“എല്ലാം കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു….

ഇതുകൊണ്ട് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്ത് തകർച്ച വന്നാലും,,, അതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു.”

അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചൂടുകാറ്റുപോലെ കയറി…

“അതായത്…??” ഞാൻ പതിയെ ചോദിച്ചു,..

“അയാൾ നിന്നെ കളിച്ചതുകൊണ്ട്,

ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ,,,

അയാൾ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുമെന്നല്ലേ?”

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല…

പക്ഷേ ‘അതെ’ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ പതിയെ തല ഇളക്കി…

അവളുടെ ആ മൗനസമ്മതത്തിന് ഒരു ജീവിതം തകർക്കാനുള്ള ഭാരം ഉണ്ടായിരുന്നു…

അപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

ഡോക്ടർക്കു ഷബീനയോടുള്ളത് വെറും കാമമല്ല…

അവളുടെ ശരീരത്തോടുള്ള ആകർഷണം മാത്രം അല്ല...

ഇത് പ്രണയമാണ്… അവൾക്കും അതുപോലെ തന്നെ…

അതായിരുന്നു എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തിയത്…

കാമം വേദനിപ്പിക്കും… പക്ഷേ പ്രണയം നശിപ്പിക്കും!!

“എന്നിട്ട്… അതിനു നീ എന്ത് മറുപടി പറഞ്ഞു?”

എന്റെ ശബ്ദം പോലും എനിക്ക് പരിചിതമല്ലാത്തത്ര ഭാരം പിടിച്ചിരുന്നു,,

ഷബീന കുറച്ചു നിമിഷം മൗനമായി…

പിന്നെ പതിയെ പറഞ്ഞു:

“ഞാൻ പറഞ്ഞു… തെറ്റുകാരി ഇപ്പോൾ ഞാനാണ്… എന്റെ ഭർത്താവ് എന്ത് ശിക്ഷ നൽകിയാലും ഞാൻ അത് സ്വീകരിക്കും… എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും, എന്റെ ഭർത്താവില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.”

അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ

എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നൊരു ഭാരം ഇറങ്ങിയതുപോലെ തോന്നി… വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം…

പൂർണ്ണമായ ആശ്വാസമല്ല… പക്ഷേ…

ഇപ്പോഴും കാര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും കൈവിട്ടു പോയിട്ടില്ല എന്ന ഒരു നിസ്സാരമായ ആശ്വാസം.

ഷബീന തുടർന്നു…

“എന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ…

അദ്ദേഹവും വല്ലാതെയായി… ഒരുപക്ഷേ… ചെയ്തത് തെറ്റായിരുന്നു എന്നൊരു ബോധം അദ്ദേഹത്തിനും ആ നിമിഷം വന്നിട്ടുണ്ടാകണം…”

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ കുറ്റബോധം മാത്രമല്ലായിരുന്നു… അതിനൊപ്പം

ഒരല്പം ദുഃഖവും…ഒരല്പം നഷ്ടബോധവും!!

“ഇറങ്ങാൻ നേരം അദ്ദേഹം എന്നോട് ക്ഷമ പറഞ്ഞു… ഇങ്ങനെയൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചല്ല വന്നതെന്ന്… ഒരു പെട്ടെന്നുള്ള ആവേശത്തിൽ

എല്ലാം കൈവിട്ടു പോയതാണെന്ന്…”

ഷബീന ഒരു ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു വിട്ടു. ആ ശ്വാസത്തിനൊപ്പം അവളുടെ നെഞ്ചിൽ അടങ്ങിയിരുന്ന ഭാരവും

പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയതുപോലെ…

“പിന്നെ… പോകുന്നതിനു മുമ്പ്… അദ്ദേഹം സത്യം ചെയ്തു… ഇനി നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരിക്കലും കാണില്ലെന്ന്… നമ്മളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം ഇനി ഒരിക്കലും കടന്നു വരില്ലെന്ന്…”

ആ അവസാന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഷബീനയുടെ ശബ്ദം ഒന്നു പിളർന്നുപോയി… പൂർണ്ണമായ കരച്ചിലായില്ല… പക്ഷേ… ഉള്ളിൽ നിന്നും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച വേദനയുടെ ഒരു നിലവിളി അവൾ ശക്തമായി അടിച്ചമർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതുപോലെ…

അവളുടെ ആ പിതുക്കിയ ശബ്ദം

വാക്കുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ

എല്ലാം പറഞ്ഞുതന്നു!!

അപ്പോൾ അന്ന് ചെയ്തതൊക്കെ വലിയൊരു തെറ്റാണെന്നുള്ളത് അന്നുതന്നെ നിനക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു..??

ഷബീന അതിനും അതെ എന്ന രീതിയിൽ പതിയെ തലയിളക്കി..

പക്ഷേ