Chapter Title : മൗനരാഗം [വാത്സ്യായനൻ]

മാഷിന് സൈൻ ലാങ്ഗ്വേജ് അറിയാം. പുള്ളിയാണ് ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത്.”

“എനിക്ക് മിണ്ടാൻ ഒരാളായി.”

“എനിക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട്.”

“ഞാൻ പഠിപ്പിക്കാം.”

സഹപാഠികൾ ഓരോരുത്തരായി ക്ലാസിൽ വന്നു കയറുന്ന മുറയ്ക്ക് സൈൻ ലാങ്ഗ്വേജ് പഠനത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന എന്നെയും ജ്യോത്സ്നയെയും കണ്ട് അദ്ഭുതം കൂറി. പലരും ഞങ്ങൾക്കു ചുറ്റും കൂട്ടം കൂടി നിന്നു. ചില വാക്കുകളും പ്രയോഗങ്ങളും ജ്യോത്സ്ന എനിക്ക് എഴുതിക്കാണിച്ചു തരേണ്ടി വന്നെങ്കിലും — അതും ASL (അമേരികൻ സൈൻ ലാങ്ഗ്വേജ്) ആൽഫബെറ്റ് ഉപയോഗിച്ചു തന്നെ — ഒരു വിധം വേഗത്തിൽ ഞാൻ സംഗതികൾ ഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് പതിനഞ്ചോളം പുതിയ വാക്യങ്ങൾ എനിക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

ജ്യോത്സ്നയും ഞാനും വൈകാതെ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളായിത്തീർന്നു. റിൻസിയും സുജയും ഫാത്തിമയും ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് കൂടുതലിഷ്ടം സ്കൂളിൽ ഞാനുമായി അവിടെ ഞങ്ങൾക്കു മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന മുദ്രാഭാഷയിൽ സംസാരിക്കാൻ ആയിരുന്നു. അത് ഒരു രസമായിരുന്നു. പരസ്യമായി ഞങ്ങൾക്ക് എന്തു രഹസ്യവും പറയാൻ കഴിയുന്ന അവസ്ഥ. ഒരു പറ്റം വിദേശികളുടെ ഇടയിൽ വെച്ച് നമ്മുടെ മാതൃഭാഷയിൽ മറ്റൊരാളോട് സംസാരിക്കുന്നതു പോലെ.

ഒരു ദിവസം പള്ളിയിൽ വെച്ച് ഞാനും അനിയനും മമ്മിയും പപ്പയും കുർബാന കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുന്ന വഴി ആൾത്തിരക്കിൽ ജ്യോത്സ്നയും ഞാനും പരസ്പരം കണ്ടു. ഞാൻ അവളെ കൈ ഉയർത്തിക്കാട്ടി. ജ്യോത്സ്ന ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന തൻ്റെ മമ്മിയെ തോണ്ടി വിളിച്ച് എന്നെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ട് “റോബി” എന്ന് സൈൻ ചെയ്തു കാണിച്ചു. അവളുടെ പപ്പയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവർ വന്ന് ഞങ്ങളുമായി സംസാരിച്ചു. ജ്യോത്സ്നയുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രൻഡ് ഞാനാണെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞ് അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളതിനാൽ അവളുടെ