Chapter Title : മൗനത്തിൽ പറഞ്ഞത് 2 [Lechu]

കൈയിൽ പിടിച്ചു.

അർജുൻ: എന്താണെങ്കിലും തുറന്നുപറഞ്ഞോ, ദേവൂ. നിൻ്റെ മനസ്സിലുള്ളത് എന്നോട് പറയാൻ നീ എന്തിനാ മടിക്കുന്നത്?

ദേവിക: എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. പക്ഷേ നീ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.

അർജുൻ: നീ പറയുന്നത് കേൾക്കാതെ ഞാൻ എങ്ങനെയാ പ്രതികരിക്കുന്നത്? പറ.

ദേവിക പതുക്കെ കട്ടിലിൻ്റെ അരികിലിരുന്നു. അർജുനും അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു.

ദേവിക: ഞങ്ങളുടെ കോളേജിൽ MBA പഠിക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്. പേര് മാളവിക .

അർജുൻ: ആഹാ, നിൻ്റെ സ്റ്റുഡന്റാണല്ലേ? എന്താ അവളുടെ കാര്യം?

ദേവിക: (ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) അതെ. ആദ്യമൊക്കെ അവൾ എനിക്ക് മറ്റുള്ള കുട്ടികളെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവളോട് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നുന്നു.

അർജുൻ: പ്രത്യേക ഇഷ്ടമോ? അതെന്താ അങ്ങനെ പറയുന്നത്?

ദേവിക: അതാണ് എനിക്കും മനസ്സിലാകാത്തത്, അർജുനേട്ടാ. ക്ലാസിൽ ഒരുപാട് കുട്ടികളുണ്ട്. എല്ലാവരോടും

ഞാൻ ഒരുപോലെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. പക്ഷേ മാളവികയുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ വ്യത്യസ്തമായി തോന്നുന്നു.

അർജുൻ: എന്താണ് അവളിൽ ഇത്ര പ്രത്യേകത?

ദേവിക: അവൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ ഞാൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചുപോകും. അവൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ ആ ചിരി കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാൻ തോന്നും. അവൾ ക്ലാസിലേക്ക് വരുമ്പോൾ മനസ്സിന് ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷമാണ്.

അവൾ ഇല്ലാത്ത ദിവസം എന്തുകൊണ്ടാണ് വരാത്തതെന്ന് പോലും ഞാൻ ചിന്തിക്കാറുണ്ട്.

അർജുൻ: (ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ) ഓഹോ… നമ്മുടെ ദേവിക മിസ്സിന് ഒരു ഫേവറിറ്റ് സ്റ്റുഡന്റ് വന്നല്ലോ!

ദേവിക: (അവൻ്റെ കൈയിൽ ചെറുതായി അടിച്ചുകൊണ്ട്) അയ്യോ, നീ കളിയാക്കല്ലേ! ഞാൻ സീരിയസ്സായിട്ടാണ് പറയുന്നത്.

അർജുൻ: ശരി, ശരി. ഞാൻ കളിയാക്കുന്നില്ല. നീ അവളെക്കുറിച്ച്