Chapter Title : മൗനത്തിൽ പറഞ്ഞത് 2 [Lechu]

നിൻ്റെ വികാരങ്ങളെ അംഗീകരിക്കാം. പക്ഷേ മാളവികയുടെ മനസ്സും അവളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും ഒരുപോലെ ബഹുമാനിക്കണം.

ദേവിക: എനിക്കറിയാം, അർജുനേട്ടാ. നിന്നോട് ഇതെല്ലാം പറയാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്.

ദേവിക അവൻ്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു. അന്ന് ആദ്യമായി തൻ്റെ മനസ്സിലെ രഹസ്യം ഒരാളോട് പൂർണമായി തുറന്നുപറഞ്ഞതിൻ്റെ ആശ്വാസം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞത് മാളവികയുടെ മുഖവും ആ പുഞ്ചിരിയുമായിരുന്നു.

ദേവികയുടെ മനസ്സിൽ: “മാളവിക … നിൻ്റെ സൗന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ച് എത്ര പറഞ്ഞാലും മതിയാകില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. പക്ഷേ നിൻ്റെ മനസ്സിൽ എനിക്ക് എന്ത് സ്ഥാനമാണുള്ളത്?

നീ എന്നെ ഒരു ടീച്ചറായി മാത്രമാണോ കാണുന്നത്… അതോ ഒരിക്കൽ എങ്കിലും എന്നെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കുമോ?”

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ. ദേവിക കോളേജിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി മാളവികയെക്കുറിച്ച് ദേവിക പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അർജുൻ്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.

അർജുൻ: ദേവൂ, ഇന്ന് നിൻ്റെ കോളേജിൽ എന്തെങ്കിലും പരിപാടിയുണ്ടോ?

ദേവിക: പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമില്ല. എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?

അർജുൻ: അല്ല, നീ ഇത്രയും പറഞ്ഞ മാളവികയെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് തോന്നി. നിൻ്റെ സംസാരത്തിൽനിന്ന് അവളെക്കുറിച്ച് കുറെയൊക്കെ അറിയാമല്ലോ!

ദേവിക: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) അയ്യടാ! അപ്പോൾ എൻ്റെ മാളവികയെ കാണാൻ പോവുകയാണല്ലേ?

അർജുൻ: ദേ, തുടങ്ങിയോ! ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ!

ദേവിക: ശരി, ശരി. ഇന്ന് കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ അവളെ പരിചയപ്പെടുത്താം. പക്ഷേ നീ അവളുടെ മുന്നിൽവെച്ച് എന്നെ കളിയാക്കരുത്.

അർജുൻ: അതൊക്കെ നോക്കാം, മാഡം!

ദേവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ്റെ തോളിൽ ചെറുതായി അടിച്ചു.

അന്നത്തെ ദിവസം മാളവികയെ നേരിൽ