Chapter Title : മൗനത്തിൽ പറഞ്ഞത് 2 [Lechu]

തിരികെ വന്നു. അവസാനത്തെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ദേവിക: “എന്താ ഇവിടെ എൻ്റെ കുറ്റം പറയുകയാണോ?”

മാളു: “അല്ല, മിസ്സ്! അർജുൻ നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് നല്ല കാര്യങ്ങൾ പറയുകയായിരുന്നു.”

ദേവിക: “അത് കേൾക്കാൻ നല്ല സന്തോഷമുണ്ട്!”

അർജുൻ: “ദേവൂ, നീ വന്നതോടെ എൻ്റെ നല്ല പേരും പോയി!”

മാളു: “അയ്യോ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണോ?”

ദേവിക: “Almost every day!”

അവരുടെ കളിയും ചിരിയും മാളുവിനും സന്തോഷം നൽകി. ദേവികയും അർജുനും തമ്മിലുള്ള അടുപ്പവും പരസ്പരമുള്ള തമാശകളും അവൾക്ക് ഇഷ്ടമായി.

സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ നിശ്ശബ്ദത വന്നു. ദേവിക മേശയ്ക്കരികിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് മറ്റൊരു ഫോൺ കോൾ വന്നു. കോളെടുക്കാനായി അവൾ വീണ്ടും കുറച്ചുമാറി നിന്നു.

അർജുനും മാളുവും മേശയ്ക്കരികിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. മാളു coffee കപ്പ് കൈയിലെടുത്ത് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

അർജുൻ: “മാളു, ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നീ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമോ?”

മാളു: “എന്താ, അർജുൻ? പറയൂ.”

അർജുൻ: “നിൻ്റെ മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഒരു പ്രത്യേക പ്രസന്നതയുണ്ട്. നീ ചിരിക്കുമ്പോൾ അത് കൂടുതൽ മനോഹരമാകും.”

മാളു അപ്രതീക്ഷിതമായി അവനെ നോക്കി.

മാളു: “അയ്യോ… അതെന്താ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്?”

അർജുൻ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “സത്യമായിട്ടാണ് പറഞ്ഞത്. നിൻ്റെ smile വളരെ മനോഹരമാണ്. പിന്നെ നിൻ്റെ ചുണ്ടിനും ആ ചിരിക്കും ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ട്.

നീ സംസാരിക്കുമ്പോൾ മുഖത്ത് വരുന്ന ആ expression… അതൊക്കെ നിന്നെ കൂടുതൽ attractive ആക്കുന്നു.”

അത് കേട്ടതും മാളുവിൻ്റെ മുഖത്ത് നാണം പതുക്കെ പടർന്നു.

അവൾ ചിരി മറയ്ക്കാനായി coffee കപ്പ്