Chapter Title : മൗനവസന്തം 1 [കബനീനാഥ്]

നിറഞ്ഞു നിന്നു. നിശ്വാസങ്ങളുടെ വേഗത കൂടിവന്നു….

ആഴത്തിലുള്ള, സർവ്വസ്വവും മറന്നുള്ള ആ ചുംബനത്തിനു ശേഷം ഇരുവരും കിതച്ചുകൊണ്ട് ഒരടി പിന്നിലേക്ക് മാറി. സോഫയോട് ചേർന്നുനിന്ന സൂസന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ നെഞ്ചുതകർന്നു മിടിക്കുന്നു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു,

“ഷാനു... നമ്മൾ... നമ്മൾ എന്താണ് ഈ ചെയ്യുന്നത്...? ഇത്... ഇത് തെറ്റാണ് മോനൂ... ഡാനിയേൽ... എന്റെ മക്കൾ... നമ്മൾ എവിടേക്കാണ് ഈ പോകുന്നത്...?”

അവളുടെ ഉള്ളിൽ തലപൊക്കാൻ നോക്കിയ കുറ്റബോധവും ഭയവും വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്നുവെങ്കിലും, അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂടും ചുണ്ടുകളിൽ മായാതെ കിടന്ന ആ ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരിയും ആ വാദങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി തോൽപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…

“സൂസൻ കുട്ടാ... പ്ലീസ്... എന്നെ തടയരുത്...” ഷാനുവിന്റെ ശബ്ദം ആഗ്രഹത്താലും കാമത്താലും ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഈ നിമിഷത്തിൽ എനിക്ക് വേറെ ഒന്നും ചിന്തിക്കാനാവില്ല.

എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം... പൂർണ്ണമായും എന്റേതാക്കി മാറ്റണം...”

ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ സകല പ്രതിരോധങ്ങളെയും കരിച്ചുകളഞ്ഞു. ഒരു അമ്മയെന്നോ മുതിർന്ന സ്ത്രീയെന്നോ ഉള്ള ലജ്ജയൊക്കെ ആ നിമിഷത്തിൽ പുകഞ്ഞുപോയി.

അവൾക്ക് ഡാനിയേലിനേയും മക്കളേയും ഓർത്ത് ചെറിയ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ഭ്രാന്തമായ ആസക്തി അവളെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഷാനുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആകർഷണം തിളങ്ങിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഇനി ഒളിച്ചുവെക്കാനോ പിടിച്ചുനിൽക്കാനോ ഒന്നുമില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ അവൻ മുന്നോട്ട് വന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ദൃഢതയും ഭ്രാന്തമായ പ്രണയവും കണ്ട സൂസന്റെ വാക്കുകൾ പതുക്കെ നിലച്ചു.

അവൻ അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. എതിർക്കാനുള്ള അവളുടെ സകല ശക്തിയും അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. അവൻ അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു കൊണ്ട്