Chapter Title : പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം [Ank123]

മഴയ്ക്ക് ചില ഓർമ്മകളെ ഉണർത്താനുള്ള ഒരു വിചിത്രമായ കഴിവുണ്ട്.

മറ്റേതൊരു കാലാവസ്ഥയും ചെയ്യാത്തത് മഴ ചെയ്യും.

മറന്നുവെന്ന് കരുതിയ ഒരു മുഖം പെട്ടെന്ന് മനസ്സിൽ തെളിയും.

ഒരിക്കൽ കേട്ടിരുന്ന ഒരു ശബ്ദം വീണ്ടും ചെവിയിൽ പതിക്കും.

പഴയൊരു വഴിയുടെ മണം പോലും വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം നമ്മളെ അതേ പ്രായത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുപോകും.

മീരയ്ക്ക് അന്ന് അങ്ങനെയായിരുന്നു.

കാറിന്റെ വിൻഡ്ഷീൽഡിൽ മഴത്തുള്ളികൾ തുടർച്ചയായി പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വൈപ്പർ ഓരോ തവണയും ഗ്ലാസിലൂടെ ഒഴുകിയ വെള്ളം നീക്കുമ്പോൾ, മുന്നിലെ റോഡ് കുറച്ച് നിമിഷത്തേക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. പിന്നെ വീണ്ടും മഴ.

പതിനഞ്ച് വർഷം.

അവൾ മനസ്സിൽ ആ സംഖ്യ ആവർത്തിച്ചു.

പതിനഞ്ച് വർഷമായി അവൾ ആ വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല.

പതിനഞ്ച് വർഷമായി ആ വഴിയിലൂടെ നടന്നിട്ടില്ല.

പതിനഞ്ച് വർഷമായി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയിട്ടില്ല.

അരുൺ.

പേര് മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുകി.

അവൾക്ക് ചിരിക്കണമെന്നു തോന്നി.

സ്വയം പരിഹസിക്കണമെന്നു തോന്നി.

"ഇത്രയും വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും..."

അവൾ വാക്ക് പൂർത്തിയാക്കിയില്ല.

എന്താണ് ഇത്രയും വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും?

അവനെ മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലേ?

അല്ലെങ്കിൽ അവനെ വീണ്ടും കാണുമെന്ന ചിന്ത ഇപ്പോഴും ഹൃദയത്തെ ഇത്ര വേഗത്തിൽ ഇടിപ്പിക്കുമോ?

അവൾ ഫോണിലേക്ക് നോക്കി.

അവന്റെ അവസാന മെസേജ് ഇപ്പോഴും സ്ക്രീനിലുണ്ടായിരുന്നു.

"വൈകുന്നേരം വരൂ. വീട്ടിൽ ഞാൻ ഉണ്ടാകും."

വെറും ഒരു വാചകം.

പക്ഷേ ആ വാചകം വായിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പതിനഞ്ച് വർഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു.

അവൾ കാർ നിർത്തി.

മഴ കുറച്ച് കുറഞ്ഞിരുന്നു.

പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ പഴയ വീട് ദൂരെയായി കാണപ്പെട്ടു.