Chapter Title : മഴക്കാട് [Aadhithya]

എനിക്ക് പേശകാഹാരങ്ങൾ മേടിച്ചു തരാറുണ്ട് .

അങ്ങനെയൊക്കെ ദുഃഖത്തിനിടയിൽ ചെറിയ ചെറിയ സന്തോഷം ആഘോഷിച്ചു പോകുന്ന ഒരു അമ്മയും മകനും ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ .....

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം കടിനമായ മഴ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി . അമ്മ പണിക്കു പോയി വീട്ടിൽ എത്തിയതേ ഒള്ളു പക്ഷെ കുറേ നേരം ആയിട്ടും സ്കൂളിൽ പോയ എന്നെ കാണാനില്ല . ഞാൻ വരേണ്ട സമയം ആയിട്ടും എന്നെ കാണാതായപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിനുള്ളിൽ എന്തോ വിഷമം തോന്നി തുടങ്ങി. പെട്ടന്ന് മഴ കുറഞ്ഞ തക്കം നോക്കി ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി പോന്നു , സ്കൂളിൽനിന്ന് കഷ്ടിച്ച് ഒന്നര കിലോമീറ്ററെ ഉണ്ടാരുന്നുള്ളു വീട്ടിലേക്ക് . കുറേ നേരം എന്നെ കാത്തിരുന്നു വിഷമിച്ച അമ്മ പെട്ടെന്ന് എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഓടി വന്നെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

'എവിടാരുന്നെടാ മോനെ നീ ' അമ്മ ചോദിച്ചു .

അതുപിന്നെ അമ്മേ ഞാൻ കുട എടുക്കാൻ മറന്നു അപ്പോ മഴ കുറയാൻ കാത്തുന്നിന്നതാ

ഞാൻ പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞു തീരുന്നതിന് മുമ്പേ അടുത്ത മഴ തുടങ്ങിയിരുന്നു . ഞങ്ങൾ ഓടി വീട്ടിനകത്തു കേറി .

'എന്തോരം വിശമിച്ചെന്നറിയോ ഞാൻ ' അമ്മ പറഞ്ഞു.

സാരമില്ലന്നെ മഴ ഉള്ളതുകൊണ്ടല്ലെ , ഞാൻ വന്നില്ലെ ഇനിയെന്താ - ഞാൻ പറഞ്ഞു .

ആഹ് മോൻ പോയി കുളിച്ചു വാ അമ്മ കഴിക്കാൻ എടുത്തു വെക്കാം . കേട്ടപാടെ ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോയി , അങ്ങനെ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു .

ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ചെന്നപ്പോൾ അമ്മ അവിടെ പാത്രം കഴുകുവരുന്നു, ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മേടെ വയറിൻ്റെ വശുത്തുള്ള കൊഴുത്ത മടക്കുകളിൽ ഒരു അമർത്തൽ കൊടുത്ത് ഓടിക്കളഞ്ഞു .

ഹൗ ഹാ ,ടാ ചെക്കാ അവിടെ നിക്കടാ , നിനക്കുള്ളത് ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ട് ..

ഞാൻ വാതിലിനടുത്ത് നിന്ന് കൊഞ്ഞണം കാണിച്ചു ഓടി.

പാത്രമൊക്കെ കഴികിക്കഴിഞ്ഞ് അമ്മ നടക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു . അമ്മയെ പേടിപ്പിക്കാം എന്നു കരുതി ഞാൻ വാതിലിൻ്റെ മറവിൽ ഒളിച്ചിരുന്നു , പക്ഷെ അമ്മയെ കാണാനില്ല . ഞാൻ പതിയെ അമ്മയെ നോക്കാൻ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങിയതും

ബും !! ഹ ഹ ഹ ഹ

അമ്മ വാതിലിൻ്റെ അപ്പർത്തെ വശത്തു ന്നിന്ന് എന്നെ പേടിപ്പിച്ചു , പിന്നീട് അമ്മേടെ ചിരി കേട്ടാണ് ഞാൻ എണീറ്റ് നിന്നത് .

അച്ചോടാ പാവം അമ്മേടെ