Chapter Title : മഴമേഘ പ്രാവുകൾ [DEXTER]
ശ്വാസം എടുക്കന്നതിനൊപ്പം ആ തത്തമ്മ മൂക്കു വല്ലാതെ വിയർക്കുന്നതും അവളുടെ കൈ വിരൽ വിറക്കുന്നതും എല്ലാം കാണാനുമാണ്. അവളുടെ മിഴികളിലുണരും ആ നിര്മ്മല സ്വപ്നങ്ങളെ എനിക്ക് മാത്രമാണ് അവളെന്നു വിളിച്ചോതുന്ന നിമിഷം അത് വീണ്ടും വീണ്ടും കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെയുള്ളിൽ വല്ലാത്ത ആവേശം ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ്…..
“ഉപ്പയ്ക്ക് നമ്മളോട് ഇഷ്ടക്കേട് ഉള്ളത് മനസിലാക്കാം, പക്ഷെ ഇത്തയ്ക്കും അതിലൊന്നും ഒരു എതിർപ്പും ഇല്ലെന്നു ആലോചിക്കുമ്പോഴാണ്……..”അമീറ പറഞ്ഞു നിർത്തി.
“നമ്മൾ മൂസാക്കയുടെ പറമ്പിൽ നിന്നും മാങ്ങാ കട്ടുതിന്നുമ്പോ നമുക്ക് അറിയാലോ, അത് തെറ്റാണു എന്ന്. എന്നിട്ടും അത് കട്ടു തിന്നുമ്പോ കിട്ടുന്ന സുഖം കൊണ്ടല്ലേ നമ്മൾ അത് ചെയ്യുന്നേ….”
എന്നേക്കാൾ ബുദ്ധിയുള്ള അമീറയോട് ഞാനത് പറയുമ്പോ അവളെന്നെ നോക്കി ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചു. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തുകൊണ്ട് നടന്നു പയ്യെ വീടിനു മുന്നിലെത്തി…..
വീടെത്തിയപ്പോൾ ഇത്ത ടീവി കാണുക ആയിരുന്നു. ഞാനും അമീറയും മുകളിലേക്ക് ചെന്നു അവളുടെ ചുരിദാർ ഞാനും എന്റെ ഷർട്ടും പാന്റും അവളും അഴിച്ചു. (2 വര്ഷമായിട്ട് ഇങ്ങനെയാണ്……)
എനിക്ക് ചായ ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയില്ല, എന്നാലും അമീറ അടുക്കളയിൽ ഒറ്റക്കാണ് എങ്കിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും അവളുടെ കൂടെ കാണും. ഒന്നിച്ചു ജനിച്ചത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല. എനിക്കവളും അവൾക്കു ഞാനും മാത്രമേ ഈ ലോകത്തുള്ളൂ എന്ന തിരിച്ചറിവ് അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ ഞങ്ങൾ മനസിലാക്കിയത് കൊണ്ടുമാണ്……
ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാനും അവളും കൂടെ റ്റിയൂഷന് പോകാൻ റെഡിയായി. അടുത്ത വീട്ടിലെ പാർവതി ടീച്ചറുടെ വീട്ടിലേക്കാണ്. സത്യതില്
💬 Comments
View all comments