Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 3 [Anamika]

കുത്തിവീർത്ത കവിള് കണ്ട് എടുത്ത പ്ലേറ്റ് അവൻ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു…..

വേറൊരു പ്ലേറ്റിൽ മുട്ടയും പഴവും എടുത്ത് അവൻ ഹാളിലേക്കും…

കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുമ്പോളും അമ്മു സ്ലാബിന്റെ മണ്ടേൽ തന്നെ….

“എന്തോന്നടി സ്ലാബില്ല കുന്നില്ലമ്മേടെ പ്രതിഷ്ഠയോ…നിലത്തോട്ടെറങ്ങുന്നില്ലേ…”

കയ്യിലെ ലാസ്റ്റ് പീസ് പഴവും വായിലേക്ക് വച്ച് അവൾ കാല് പൊക്കികാണിച്ചു…

“വേദന കുറഞ്ഞില്ലേ….”

അമ്മുവിന് ഇറങ്ങി നടക്കണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഞൊണ്ടി ചാടി നടക്കുമ്പോൾ വേദന കൂടുവാണ്…

“കുറവുണ്ട്…ഇന്നലത്തെ അത്രേം ഇല്ല…”

“മ്മ്..”

മൂളിയിട്ട് തിരിഞ്ഞുനടന്നവൻ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചുനിന്നു..

“നീ ബാത്‌റൂമിൽ പോയില്ലേ…”

ആദ്യം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും ചോദ്യം അവൻ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഇല്ലെന്ന് ചുമലുകൂച്ചി….

“തീരെ നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലേ…”

അവൻ കുനിഞ്ഞു കാല് പിടിച്ചുനോക്കി…

നീര് അതുപോലെ തന്നെ ഉണ്ട്..

“കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് പാടത്തൊന്നു പോണം പയറു പറിക്കാൻ ആൾക്കാർ വരും…അതു കഴിഞ്ഞാ ലളിതമ്മേടെ അടുത്ത് പോണുണ്ട്…നീ കൂടെ വന്നേരെ അവിടെ കാണിക്കാം…വച്ചോണ്ടിരിക്കണ്ട….”

“ആം….” ചാടി സമ്മതിച്ചു…ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു…പക്ഷെ എന്തധികാരത്തിൽ അവനോട് പറയും…

“ഇപ്പൊ ബാത്‌റൂമിൽ പോണോ നിനക്ക്…”

“വേണ്ട ഞാൻ പിന്നെ പൊക്കോളാം…”

“എന്നിട്ട് പിടിച്ചുവച്ചിരുന്നിട്ട് വല്ല അസുഖവും ആകണോ….”

“വേണേൽ നടക്ക് ഞാൻ പിടിക്കാം….”

അമ്മു താഴേക്ക് നിരങ്ങിയിറങ്ങി…

കാലുകുത്തിയതും വേദന കൊണ്ട് മുഖം ചുളിഞ്ഞു…

അവൻ നീട്ടിയ കയ്യിൽ പിടിച്ച് രണ്ട് സ്റ്റെപ് നടന്നു നോക്കി….

“എടുക്കണോ….” അവളുടെ വേദന തിങ്ങിയ മുഖം കണ്ടു മടിച്ചു മടിച്ചാണ് ചോദിച്ചത്…

“ഏയ്…വേണ്ട…ഞാൻ നടന്നോളാം…” ആകെ ഒരു പരുങ്ങൽ അമ്മുവിന്…

മൂന്നു നാല് സ്റ്റെപ് വച്ചതും രക്ഷയില്ല….

അവളവിടെ നിന്നു…രണ്ടു കയ്യും പൊക്കിപിടിച്ചു മുഖം കുനിച്ചു അവനുനേരെ നിന്നു…

ഹരിക്കാ നിൽപ് കണ്ടു ചിരിപൊട്ടി….

“അയ്യാ…കുഞ്ഞുവാവ അല്ലെ….” അതും പറഞ്ഞവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കയ്യിട്ടു തറയിൽ നിന്നും പൊക്കിപിടിച്ചു….എന്നിട്ടങ്ങനെ തന്നെ തൂക്കിയെടുത്തു ബാത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു…

അമ്മുവെന്തോ പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ….കയ്യിൽ കോരിയെടുക്കുമെന്നോ