Chapter Title : മഴപെയ്തനേരം 2 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു, നിള അമ്പരപ്പോടെ ശോഭയെ നോക്കി,

“അമ്മയ്ക്കറിയാം എന്റെ മോള്, എന്ത് മാത്രം അവനെ ഇഷ്ടപെടുന്നുണ്ടെന്ന്… അതിലുപരി ഈ അമ്മ കൊതിച്ചുപോയി എന്റെ മോളെ അവന്റെ പാതിയായി…”

ശോഭ പൊട്ടിക്കരച്ചിലോടെ അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു

നിളയും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, തന്റെ വേദനകളെല്ലാം ഇറക്കി വയ്ക്കാൻ അവളൊരു ചുമൽ കൊതിച്ചിരുന്നു, അവളുടെ സങ്കടം കണ്ണീരായി ശോഭയുടെ ചുമലിൽ പതിച്ചു,

“അവൻ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല മോളെ, അവനെന്താ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന്…”

ശോഭ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു

“സാരല്ല ശോഭാമ്മേ… എനിക്ക് അവനെക്കിട്ടാൻ വിധിയില്ല… ഞാനിപ്പോ അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ട്…”

ശോഭയുടെ കവിളുകളിൽ കൈകൾ ചേർത്ത് നിള പറഞ്ഞു

“ഞാനൊരുപാട് കൊതിച്ചതാമോളേ… അവന് നിന്നെ ഇഷ്ടമാകുമെന്ന്… അവനത് എന്നോട് പറയുമെന്ന്… പക്ഷേ… ഞാനവനോട് പറയട്ടെ…? എന്റെ മോളെ എനിക്ക് തരാൻ…?”

ശോഭ അവളോട് ചോദിച്ചു

“വേണ്ട ശോഭാമ്മേ… ഇഷ്ടം പിടിച്ച് വാങ്ങാൻ പറ്റില്ലല്ലോ… മാത്രമല്ല ഈ ഒരു കാരണത്താൽ അവനെന്നോട് പിണങ്ങി മാറിയാൽ… അതെനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല… അതോണ്ട് ശോഭാമ്മ എനിക്ക് വാക്ക് താ… അവനോട് ഇതൊന്നും പറയില്ലെന്ന്…”

നിള വിതുമ്പലോടെ അവരുടെ നേരെ കൈ നീട്ടി

“ന്റെ മോളെ…”

അവളുടെ കൈലേക്ക് കൈ ചേർത്ത് ശോഭ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു..

🪶

പിന്നീടെല്ലാം വളരെപ്പെട്ടന്നായിരുന്നു, ശോഭയും അപ്പുവും കൂടി നന്ദനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്ന് പ്രസാദിനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു, അവർക്ക് മറ്റ് അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, ശോഭയ്ക്ക് നന്ദനയെ അത്രയ്ക്കങ്ങു ബോധിച്ചില്ല, അവളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ വല്ലായ്മ തോന്നി, നിളയെ വച്ച് നോക്കുന്നതുകൊണ്ടാണെന്ന് കരുതി അവർ സമാധാനിച്ചു

നിളയെയും ചന്തുവിനെയും വിളിച്ചെങ്കിലും അവർ മറ്റെന്തോ അത്യാവശ്യം പറഞ്ഞു അതിൽനിന്നൊഴിഞ്ഞു

ശോഭ ബന്ധുക്കളെ കാര്യം