Chapter Title : മഴപെയ്തനേരം 2 [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

വായിക്കുന്ന ഫീൽ കിട്ടില്ല…”

അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

“മ്.. താനെടുത്തോ… വല്ലാത്തൊരു ഫീൽ അണിതിന്, ഒരു കൂട്ടം ജനത, തങ്ങളുടെ ശാപം തീർക്കാൻ വരുന്ന അവരുടെ അവതാര പുരുഷനെ കാത്തിരിക്കുന്നു.. അതിനിടയിൽ നടക്കുന്ന കുറെ സംഭവങ്ങൾ… വല്ലാത്തൊരു ഭാഷയാണിതിന്…”

അഭി പറയുമ്പോൾ നിള കണ്ണ് പറിക്കാതെ ചെറുപുഞ്ചിയോടെ അവന്റെ മുഖത്ത് കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു,

“നാൻസിയും ഇതുപോലെയായിരുന്നു, ഒരുപാട് വായിക്കും, ഞാൻ കുത്തിക്കുറിക്കുന്ന കഥകളും കവിതകളുമെല്ലാം ആദ്യമേ അവൾക്ക് വായിക്കണമെന്ന വാശിയാണ്, അവൾക്ക് വേണ്ടി അവളുടെ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ എഴുതിയിരുന്നത്…”

ഏതോ ഓർമയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ പിടച്ചു, അത് കണ്ട നിളയ്ക്ക് വല്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നി അവനോട്

കുറച്ചുനേരം അവരോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ച് നിള പോയത് ശോഭയുടെ അടുത്തേക്കാണ്

അവൾ ചെല്ലുമ്പോൾ ശോഭ കിടക്കുകയായിരുന്നു,

ഉച്ചക്കത്തെ ഭക്ഷണം മൂടിവച്ചപോലെ ഡെയിനിങ് ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

“എന്താ ശോഭക്കുട്ടി ഒന്നും കഴിക്കാഞ്ഞേ…?”

“കഴിക്കണം… എന്തോ വിശപ്പ് തോന്നിയില്ല…”

ശോഭ അവശതയോടെ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

“അമ്മയിങ്ങനെ ഒന്നും കഴിക്കാതെയിരുന്നാൽ അപ്പൂട്ടൻ വരുമ്പോൾ എന്നെയാ ചീത്ത പറയുന്നത്… അവൻ അവന്റെ ശോഭക്കുട്ടിയെ എന്നെയെല്പിച്ചാ പോയിരിക്കുന്നത്…”

ഒരു ചിരിയോടെ നിള പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശോഭയുടെ അടുത്തേക്കിരുന്നു,

“ന്റെ പൊന്നുമോൻ… അവനിപ്പോ എവിടയാ… എങ്ങിനെയാ… ഒന്നും അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ ന്റെ കൃഷ്ണാ…”

ഒരു വിതുമ്പലോടെ ശോഭ നിളയുടെ ചുമലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു

നിളയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി, അവളുടെ ചുണ്ടുകളും ഒന്ന് വിതുമ്പി, പെട്ടെന്ന് അവൾ ആണ് ഭാവം മാറ്റി കണ്ണുകൾ തുടച്ചു

“അമ്മയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഒന്നും ആലോചിക്കരുതെന്ന്… അവൻ എന്നോട് വാക്ക് പറഞ്ഞതാ, തിരികെ വരുമെന്ന്…