Chapter Title : മഴപെയ്തനേരം [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

ചോദിച്ചു

“മ്…”

അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു

പിന്നീട് നിളയെ കൊണ്ടുവിടാനും തിരികെകൊണ്ടുപോകാനും അപ്പു വരുന്നത് നന്ദനയെ കാണാൻ കൂടിയായി, ആ ബന്ധം നന്നായി തഴച്ചു വളർന്നു

?????????????

പ്രസാദ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ നന്ദനയുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു, അവൾ അത് അസ്വസ്ഥതയോടെ കട്ട്‌ ചെയ്തു, പിന്നീടും റിങ് ചെയ്തു അപ്പോഴും അവൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു,

“ഫോൺ എടുക്ക് മോളേ…”

പ്രസാദ് അവളോട് പറഞ്ഞു

അവൾ മുഖമുയർത്തി നോക്കി

“ഇത് ആ വിവേകാണ്…”

അവൾ പറഞ്ഞു

“നിങ്ങൾ ഇഷ്ടത്തിലല്ലായിടുന്നോ…?”

അയാൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു

“ആയിരുന്നു…”

അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി

“അതെന്താ ബ്രെകപ്പ് ആയോ…?”

അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

അവൾ അതേയെന്ന് തലയാട്ടി

“ഇലഞ്ഞിമുറ്റത്തെ ചെറുക്കൻ കാരണമാണോ…”

അയാൾ ചോദിച്ചു

അവൾ അതേയെന്ന് തലയാട്ടി

“പൂത്ത കാശാ മോളേ അവന്റല്… പത്തു തലമുറയ്ക്കുള്ളത് അവനുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നാ നാട്ടുകാര് പറയുന്നത്… അച്ഛന്റെ അവസ്ഥയറിയാലോ… ആകെ പൊട്ടി നിക്കുവാ…”

അയാൾ അവളോട് പറഞ്ഞു

“എനിക്കറിയാം അച്ഛന്റെ അവസ്ഥ… എല്ലാം ഞാൻ ശരിയാക്കിക്കോളാം…”

“അപ്പൊ ആ വിവേകിനെ എങ്ങനാ ഒഴിവാക്കുന്നെ…?”

“അത് ഞാനവനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ബ്രേക്കപ്പിന്റെ കാര്യം… പക്ഷേ അവനിടഞ്ഞു നിക്കുകയാ…”

“അവനെക്കാളും ബെറ്റർ ചോയ്സാ ഇവൻ… അവനെപ്പോലെ പത്തു പേരെ വിലയ്ക്ക് വാങ്ങാനുള്ള ശേഷിയുണ്ട് ഇന്ന് ആ കൃഷ്ണന്റെ മോന്…”

അവളൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു

ദിവസങ്ങൾ കടന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു അപ്പുവും നന്ദനയും വല്ലാതെയടുത്തു… എങ്കിലും അപ്പുവത് ചന്തു പോലുമറിയാതെ രഹസ്യമാക്കി വച്ചിരുന്നു

തന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തപ്പോൾ അപ്പു സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി

നന്ദന കാളിങ്… അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അറ്റന്റ് ചെയ്തു

“എന്താണ് നന്ദൂട്ടി…”

“ഏയ്‌… ഒന്നൂല്ല…”