Chapter Title : മഴപെയ്തനേരം [ശ്രീക്കുട്ടൻ]

നിൽക്കുമ്പോളും കാണാൻ മോഹിച്ച മുഖങ്ങൾ തിരയുകയായിരുന്നു ഞാൻ

കൂട്ടത്തിനിടയിൽനിന്നും തിക്കിതിരക്കി അമ്മ നിറകണ്ണാലേ ഓടി വന്നു

രണ്ട് കൈകളുമുയർത്തി എന്റെ കവിളിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചു

“എത്രകാലായി എന്റെ പൊന്നുമോനെ അമ്മ നിന്നെ കണ്ണുനിറയെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട്…”

അമ്മ ചോദിച്ചതും കരഞ്ഞുപോയി

“അയ്യേ… എന്തായിത് ശോഭകുട്ടി… കരയുന്നോ… എന്റെ ശോഭകുട്ടിക്ക് കണ്ണ് നിറയെ കാണാനല്ലേ ഞാനോടി വന്നത്…”

അമ്മയെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് നെറുകയിൽ മുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

പിന്നെയും കണ്ണുകൾ കാണാൻ കൊതിച്ച മറ്റൊരു മുഖത്തിനായി തിരഞ്ഞു

കണ്ടു… ഉമ്മറത്തെ തൂണിന്റെ മറവിലായി പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കുന്ന ഭംഗിയുള്ള കണ്ണുകളെ…

എന്റെ മുഖത്തും പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അറിയാതെ ഉരുവിട്ടു

“എന്റെ നിച്ചി…”

വീടിനുള്ളിലേക്ക് വന്ന് വിശേഷം പറച്ചിലും മറ്റും കഴിഞ്ഞ് പറമ്പിലെ കുളത്തിലൊന്ന് മുങ്ങാൻ ആശ തോന്നി, പതിയെ കുളത്തിലേക്ക് നടന്നു

കുളത്തിലേക്ക് നോക്കി നല്ല തെളിഞ്ഞ വെള്ളം, ഏറ്റവും താഴത്തെ പടിയിൽ ചെന്നിരുന്ന് കാലുകൾ വെള്ളത്തിലേക്കിട്ടിരുന്നു,

നല്ല സുഖമുള്ള തണുപ്പ്

“അപ്പൂട്ടാ…”

പിറകിൽ നിളേച്ചിയുടെ ശബ്ദം, കൂടെ പാദസരത്തിന്റെ ഒച്ച

ചുവന്ന ചുരിദാറും കറുത്ത ലെഗ്ഗിൻസുമിട്ട് അവൾ പടിയിറങ്ങി വന്നു

പാദസരത്തിന്റെ കിലുക്കം അവിടെല്ലാം നിറഞ്ഞു

“തോർത്തും സോപ്പുമെടുക്കാതെയാണോടാ കുളത്തിൽ മുങ്ങാൻ വന്നേ…?”

കപട ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു

മുത്തുകിലുങ്ങുംപോലുള്ള ശബ്ദം, എന്ത് രസമാണെന്നോ അവളുടെ ചിരി കേൾക്കാൻ…

“സുഖമാണോ ചേച്ചിപ്പെണ്ണേ…?”

അവളുടെ മുഖത്തെ സൗന്ദര്യം പതിന്മടങ്ങാക്കുന്ന വെള്ളക്കൽ മൂക്കുത്തിയിൽ നോക്കി ചോദിച്ചു

“അതെന്താ നിനക്കിപ്പോഴൊരു പുതിയ ചോദ്യം… നീ ഇന്നലേംകൂടി എന്നോട് സംസാരിച്ചതല്ലേ…”

കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

അവളാ പടിക്കെട്ടിൽ ഇരുന്നു

“അല്ല അമ്മേടെ പ്രീയപ്പെട്ട നിളേമോളല്ലേ… അപ്പൊ