Chapter Title : മഴയത്ത് ഒരു പെൺകുട്ടി [വാത്സ്യായനൻ]

ശരീരം. അതിന് ഭംഗിയുള്ള കാലത്ത് അത് മൂടിപ്പൊതിഞ്ഞു വെക്കണമെന്നും കാമുകനെയോ ഭർത്താവിനെയോ മാത്രമേ കാണിക്കാൻ പാടുള്ളൂ എന്നും സമൂഹം പറയുന്നത് എങ്ങനെ ശരിയാകും?

മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്താ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലേ? തൻ്റെ ശരീരം ആർക്ക് ഒക്കെ കാണാമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ തനിക്ക് മാത്രമല്ലേ അർഹത? ജനിക്കുമ്പോൾ ആർക്കും വസ്ത്രങ്ങളില്ലല്ലോ. പിന്നെ ഏതോ കാലത്ത് എന്തിന് വെറുതെ മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുന്ന നാണം എന്ന തോന്നലിന് വഴങ്ങുന്നു? ശാലിനിയുടെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ ഉത്തരമില്ലാത്ത അനവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഇങ്ങനെ താൻ പരമാവധി തുറന്നു കാട്ടിയിട്ടും ആരും തൻ്റെ മേനിയഴക് ഒളിഞ്ഞോ തെളിഞ്ഞോ കണ്ട് ആസ്വദിക്കാൻ വരാതിരുന്നത് ശാലിനിയെ തെല്ല് അലോസരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇനി അഥവാ ആരെങ്കിലും ഒളിച്ച് കണ്ടു എന്നിരുന്നാൽത്തന്നെയും ശാലിനി അത് അറിയുന്നില്ലല്ലോ? അങ്ങനെയിരിക്കെ മഴക്കാലം വന്നു. ശാലിനിക്ക് രാത്രി ഏറെ വൈകി ടിവി കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ശീലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അങ്ങനെ ഒരു സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കാറ്റും മഴയും വന്നതും ഒപ്പം വൈദ്യുതി നിലച്ച് ടിവി ഓഫ് ആയതും.

“നശിച്ച മഴ.” തൻ്റെ രസച്ചരട് മുറിച്ച പവർ കട്ടിനു കാരണമായ മഴയെ ശാലിനി ശപിച്ചു. പക്ഷേ മഴയുടെ ഇരമ്പവും അതിന് അകമ്പടിയായ നേർത്ത ഇടിമുഴക്കങ്ങളും ഒപ്പം ചീവീടുകളുടെയും തവളകളുടെയും മറ്റേതൊക്കെയോ നിശാജന്തുക്കളുടെയും ശബ്ദങ്ങളും ചേർന്ന് സൃഷ്ടിച്ച സംഗീതക്കച്ചേരിയിൽ അവളുടെ നീരസം വൈകാതെ അലിഞ്ഞു പോയി. അപ്പോഴായിരുന്നു ശാലിനിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കുത്സിതചിന്ത ഉണർന്നത്: നഗ്നയായി ഒന്ന് മഴ നനഞ്ഞാലോ? ഒരുപാട് കാലമായി അവളുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആഗ്രഹമായിരുന്നു അത്.

ഇപ്പോൾ അതിനു പറ്റിയ സാഹചര്യങ്ങളെല്ലാം