Chapter Title : മഴയത്ത് ഒരു പെൺകുട്ടി [വാത്സ്യായനൻ]

മതി വരുവോളം കണ്ടു. അല്ല. കണ്ടിട്ടും കണ്ടിട്ടും അവൾക്ക് മതി വന്നില്ല എന്നതാണു വാസ്തവം. ഇതെല്ലാം തുറസ്സായ സ്ഥലത്ത് ആർക്കും കാണാവുന്ന വിധത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ പോകുന്നതോർത്തപ്പോൾ അവളിൽ വികാരം തുടിച്ചുണർന്നു. യോനിയിൽ നനവൂറി.

മടിച്ചു മടിച്ച് കണ്ണാടിയുടെ മുൻപിൽനിന്ന് സ്വയം പറിച്ചു മാറ്റി ശാലിനി മുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. അവൾ ടെറസിലേക്ക് തുറക്കുന്ന വാതിലിനടുത്തേക്കുള്ള പടവുകൾ പമ്മിപ്പമ്മി കയറി. വാതിൽക്കലെത്തി ഒരു നിമിഷം അവൾ സംശയിച്ചു നിന്നു. പിന്നെ രണ്ടും കല്പിച്ച് വാതിലിൻ്റെ ടവർ ബോൾട്ടുകളും സാക്ഷയും തുറന്നു. ശാലിനി വാതിൽ തുറന്നതും ചീറിയടിച്ച കാറ്റിനോടൊപ്പം ആർത്തു വന്ന മഴച്ചാറ്റൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ കോരിത്തരിപ്പിൻ്റെ തുള്ളികൾ വിതറി. ആകെ കുളിർന്നു പോയ ശാലിനി കൈകൾ മാറിൽ പിണച്ചു വെച്ചു. ഏതാനും നിമിഷം മഴച്ചാറ്റലേറ്റ് നിന്നതിനു ശേഷം പിണച്ച കൈകൾ അഴിച്ചു മാറ്റി ശാലിനി മെല്ലെ വെളിയിലേക്ക്, മഴയിലേക്ക്, നാണമില്ലായ്മയുടെ സർവസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്, അടിവെച്ച് ഇറങ്ങി.

ആർത്തലച്ച് പെയ്യുന്ന മഴയിൽ അവൾ ആകെ തണുത്ത് വിറച്ചു. ഇങ്ങനെയൊരു സാഹസത്തിനു മുതിർന്നത് അബദ്ധമായിപ്പോയോ എന്ന് ശാലിനിക്കു തോന്നി. പക്ഷേ മെല്ലെ അവളുടെ ശരീരം മഴച്ചാറ്റലിൻ്റെ കുത്തിക്കൊള്ളലും തണുപ്പുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു. ഉപ്പൂറ്റികൾ നിലം തൊടാതെ കാൽവിരലുകളൂന്നി ഉയർന്ന് കൈകൾ വിടർത്തി നിന്ന് മുഖമുയർത്തി നിറചിരിയോടെ അവൾ മഴയെ തന്നിലേക്ക് ഏറ്റു വാങ്ങി.

പിന്നെ വീണ്ടും കാൽപ്പാദങ്ങൾ നിലത്ത് നേരെ പതിച്ചു നിന്ന് കൈകളാൽ മഴത്തുള്ളികളെ അമ്മാനമാടുന്നതായി അഭിനയിച്ച് ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ കിലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. ശാലിനി ചുറ്റും നോക്കി. എങ്ങും കൂരിരുട്ട്. മഴയുടെ തിരശ്ശീലയിലൂടെ അവ്യക്തമായ ദൂരക്കാഴ്ചകൾ. ചക്രവാളത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ തെളിഞ്ഞണയുന്ന മിന്നലിൻ്റെ ക്ഷണികപ്രഭകൾ. ഈ കനത്ത ഇരുട്ടിലും മഴയിലും തൻ്റെ നഗ്നതാപ്രദർശനം ഒരു മനുഷ്യജീവി പോലും കാണാൻ ഇടയില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ സ്വാച്ഛന്ദ്യബോധത്തിൻ്റെ ഉത്സാഹത്തിനോട് ഒപ്പം ഇച്ഛാഭംഗത്തിൻ്റെ തെല്ല് നൈരാശ്യവും ഉണർത്താതിരുന്നില്ല.

എന്തായാലും സന്ദർഭത്തിൻ്റെ ആനുകൂല്യം പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുക തന്നെ വേണം എന്നതിൽ അവൾക്ക് സംശയമില്ലായിരുന്നു. തനുവിലും മനസ്സിലും കുളിരു പടർത്തി തിമിർത്തു പെയ്യുന്ന പെരുമഴ ആസ്വദിച്ചു നനഞ്ഞുകൊണ്ട് ശാലിനി മതി മറന്ന് നൃത്തം ചെയ്തു. എന്നോ കണ്ട ഏതോ സിനിമയിലെ ഒരു മഴപ്പാട്ടിൻ്റെ വരികൾ