മഴയത്തു വന്ന മോഹം 12 [Vashalan]

മേശപ്പുറത്ത് ഞങ്ങൾ നടത്തിയ വന്യമായ വേട്ടയും ഓരോന്നായി എന്റെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

വിസ്മയ തന്റെ ഷർട്ടും ബ്രായും അഴിച്ച് വലിയ മുലകൾ സിബിന്റെ മുഖത്ത് തല്ലിച്ചതും, എന്റെ പാല് അവളുടെ കൂതിയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ അത് ആസ്വദിച്ചു ചിരിച്ചതും ഓർക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പടരുന്നു.

വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഷഡിയും ബ്രായുമില്ലാതെ, എന്റെ പാലിന്റെ ഗന്ധവും പേറി വിസ്മയ കോളേജിലൂടെ നടന്ന ആ നടത്തം... അത് ആലോചിച്ചു

തുടങ്ങിയതോടെ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും എന്റെ ഓർമ്മകളുടെ തടവിലായി.
ഹൻസിബയുടെ സാമീപ്യം പോലും മറന്ന്, റീന മിസ്സിന്റെ പെൻസിൽ സ്കർട്ടിലെ വെട്ടങ്ങളും വിസ്മയയുടെ ആവേശവും നിറഞ്ഞ പഴയ കോളേജ് വരാന്തയിലേക്ക് ഞാൻ പതുക്കെ നടന്നു കയറുകയാണ്.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ അവസ്ഥ ആകെ മാറിയിരുന്നു. ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഭാരവും തളർച്ചയും അനുഭവപ്പെട്ടു.

എനിക്ക് നല്ല പനി പിടിച്ചിരുന്നു.

കണ്ണുതുറക്കാൻ പോലും ആവാത്ത വിധം തലവേദനയും ഉടലിൽ വിറയലും അനുഭവപ്പെട്ടു. അന്ന് കോളേജിൽ പോകാൻ ഒട്ടും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു. മുറിയിലെ വെളിച്ചം പോലും കണ്ണുകളെ വല്ലാതെ

അലോസരപ്പെടുത്തി. റീന മിസ്സിന്റെ കടും ചുവപ്പ് ടോപ്പും വിസ്മയയുടെ സ്കർട്ടും ഒക്കെ നേരിട്ട് കാണാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ, ശരീരത്തിന്റെ തളർച്ച എന്നെ കട്ടിലിൽ തന്നെ തളച്ചിട്ടു.

അജയ്യെയും വിസ്മയയെയും വിളിച്ച് താൻ വരുന്നില്ലെന്ന വിവരം അറിയിച്ചു. കോളേജിലെ ലഹരി നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം മിസ്സ് ചെയ്യുമെന്നോർത്തപ്പോൾ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിഷമം തോന്നി. എങ്കിലും, ഈ പനി എന്നെ റൂമിനുള്ളിൽ അടച്ചിടാൻ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി വന്ന് നല്ല പനിയും തലവേദനയുമായി ഞാൻ കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ശരീരം വല്ലാതെ ചൂടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. പനിയുടെ തളർച്ചയിൽ കണ്ണടച്ച് കിടക്കുമ്പോഴാണ് തലയ്ക്കൽ

ഇരുന്ന ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ പേര് കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി... 'റീന മിസ്സ്'.

തലേദിവസം രാത്രിയിലെ വാട്സാപ്പ് ചാറ്റിംഗിന് ശേഷം മിസ്സിനെ കാണാൻ കൊതിച്ചിരുന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഇത്. പക്ഷേ പനി എല്ലാം തകിടം മറിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

"ഹലോ... മിസ്സേ..." എന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ അടഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

"ഹലോ ഷാജൂ... എന്താടാ നിനക്ക് എന്തു പറ്റി? ഇന്ന് കോളേജിൽ വന്നില്ലല്ലോ? ഞാൻ അവിടെ എല്ലാടത്തും നോക്കി... അജയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ പറയുന്നതാ നിനക്ക് പനിയാണെന്ന്," മിസ്സിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉത്കണ്ഠയും ഒപ്പം ഒരു പ്രത്യേക താളവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

"അതെ മിസ്സേ... നല്ല പനിയാണ്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ഇപ്പോൾ വന്നു കിടന്നതേയുള്ളൂ. തല ഉയർത്താൻ

പോലും വയ്യാത്ത അവസ്ഥയാ."

"അയ്യോ... അത് മോശമായല്ലോ. ഇന്ന് ഞാൻ നിനക്ക് വേണ്ടി ഒരു പ്രത്യേക സാരിയാണ് ഉടുത്തു വന്നത്... നീ കാണണമെന്ന് ഞാൻ വല്ലാതെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. നീയില്ലാത്ത കോളേജിൽ എനിക്കും ഇപ്പോൾ ഒരൊറ്റപ്പെടൽ പോലെ തോന്നുന്നുണ്ട്," മിസ്സിന്റെ തുറന്നുള്ള സംസാരം പനിയുടെ ചൂടിലും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കി.

ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു, "എന്ത് സാരിയാ മിസ്സേ? ഇന്നലെ നമ്മൾ പറഞ്ഞ ഒരു വഷളൻ മൂഡ് ഒക്കെ ഇന്ന്