മഴയത്തു വന്ന മോഹം 2 [Vashalan]

കുഞ്ഞിനെ തോളിൽ വെച്ച് പതുക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, സബീനത്തയുടെ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രം കുഞ്ഞിന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ വലിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സബീനത്ത എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. 'ഇവൻ എഴുന്നേറ്റാൽ പിന്നെ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല കുട്ടൂ...'

സബീനത്ത കുഞ്ഞിനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി അവന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. കുഞ്ഞിന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നതിനിടയിലും സബീനത്ത എന്നോട് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞ് ഇടയ്ക്കിടെ സബീനത്തയുടെ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിച്ചു വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാഴ്ചകളിൽ നിന്നും കണ്ണ് മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു.

​പെട്ടെന്നാണ് പുറത്ത് ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം

കേട്ടത്. 'സബീനൂ... കുട്ടൂ...' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മ അകത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു. ഉമ്മയെ കണ്ടതും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. സബീനത്തയും ഉമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

​'ആഹാ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ സംസാരത്തിലായിരുന്നോ? പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ?' ഉമ്മ ചോദിച്ചു.

​'കഴിഞ്ഞു ഉമ്മച്ചി, ഞങ്ങൾ കുറച്ചു നേരം ടിവി കണ്ട് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു,' സബീനത്ത മറുപടി പറഞ്ഞു.

​ഉമ്മ വന്നതോടെ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് അത്ര ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. മാത്രമല്ല, സബീനത്തയുടെ ആ നോട്ടങ്ങളും കളിയാക്കലുകളും കാരണം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ പരവേശത്തിന് ഒരു മാറ്റം വേണമായിരുന്നു. 'എന്നാൽ ശരി ഇത്ത, ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. ബാക്കി നമുക്ക് നാളെ

നോക്കാം,' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ബാഗും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

​പോകുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സബീനത്ത എന്നെ നോക്കി അപ്പോഴും ആ വശ്യമായ ചിരി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 'നാളെ നേരത്തെ വരണേ കുട്ടൂ...' എന്ന് സബീനത്ത വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

​തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രവും, കസേരയിൽ നിന്ന് മറിഞ്ഞു വീണപ്പോൾ സബീനത്ത കണ്ട ആ കാഴ്ചയും മാത്രമായിരുന്നു. നാളെ വീണ്ടും സബീനത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ എന്തായിരിക്കും സംഭവിക്കുക എന്നോർത്ത് എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു."

അന്ന് സ്കൂൾ വിട്ട് പതിവിലും ആവേശത്തോടെയാണ് ഞാൻ സബീനത്തയുടെ വീട്ടിലേക്ക്

ഓടിയെത്തിയത്. പക്ഷേ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ ഒന്ന് അമ്പരപ്പിച്ചു. വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു

ഞാൻ രണ്ടും മൂന്നും വട്ടം 'ഇത്ത... ഇത്ത...' എന്ന് വിളിച്ചു. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞാണ് അകത്തുനിന്ന് അനക്കം കേട്ടത്. പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് സബീനത്ത പുറത്തേക്ക് വന്നു.

​പക്ഷേ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന സബീനത്തയെ കണ്ടതും എന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചുപോയി. തലേദിവസം കണ്ട ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രമായിരുന്നില്ല സബീനത്ത ധരിച്ചിരുന്നത്. നല്ല നേരിയ ഒരു നൈറ്റി ആയിരുന്നു വേഷം. ആ നൈറ്റി അല്പം ലൂസ് ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, അത് സബീനത്തയുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന രീതി കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ തറഞ്ഞുപോയി.

​കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ ആ

കാഴ്ച കണ്ടത്—ആ നൈറ്റിയുടെ മുൻവശത്തെ രണ്ട് മൂന്ന് ബട്ടണുകൾ പൊട്ടിപ്പോയിരിക്കുന്നു! നൈറ്റി വിടർന്നു നിൽക്കുന്നത് കാരണം സബീനത്തയുടെ നെഞ്ചിന്റെ ഭാഗം അല്പം വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനേക്കാൾ എന്നെ തളർത്തിയത് മറ്റൊന്നാണ്; ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ സബീനത്ത ബ്രാ ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് ഏകദേശം ഉറപ്പായി. സബീനത്തയുടെ