മഴയത്തു വന്ന മോഹം 5 [Vashalan]

നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ... ഇന്നലെ മുതൽ അവൾ എനിക്ക് മെസ്സേജ് ഒന്നും അയച്ചിട്ടില്ല. ഇന്ന് എന്തായാലും ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് അവളെ ഒന്ന് വിളിക്കണം എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.

​ഓഹ് സോറി! ഇപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഓർത്തത്, ഇത്രയും നേരം പറഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ ഇതുവരെ അവളുടെ പേര് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ. അജയ്യുടെ ആ എട്ട് ഇഞ്ച് വിശ്വരൂപത്തിന് മുന്നിൽ

പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങിയ ആ 5.6 അടി ഉയരമുള്ള, ആ മനോഹരമായ ശരീരത്തിന്റെ ഉടമയുടെ പേര്... വിസ്മയ! വിസ്മയ രഞ്ജിത്ത്.

​പിരീഡുകൾ ഓരോന്നായി മാറിമറിഞ്ഞു പോയി. ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോഴും ഇന്റർവെൽ സമയത്തുമെല്ലാം ഞാനാകെ ഒരു അലസമായ മൂഡിലായിരുന്നു. പഠിത്തത്തിലൊന്നും ഒരു ശ്രദ്ധയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, മനസ്സിൽ മുഴുവൻ റീന മിസ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ മാത്രം. ഇന്റർവെൽ സമയത്ത് എങ്ങനെയെങ്കിലും മിസ്സിനെ ഒന്ന് കാണാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ പരിസരത്തൊക്കെ ഒന്ന് കറങ്ങി നോക്കി. പക്ഷേ എങ്ങും മിസ്സിനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ആ നിരാശയോടെ ഞാൻ വീണ്ടും ക്ലാസ്സിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി.

​ക്ലാസ്സിലിരിക്കുമ്പോൾ ജിത്തു ഇടയ്ക്കിടെ എന്നെ

നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ അടിയേറ്റതിന്റെ പകയും, എന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനതൊന്നും വലിയ കാര്യമാക്കാനേ പോയില്ല. അവനൊരു മൈൻഡും കൊടുക്കാതെ, ഒരു പുച്ഛഭാവത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ ലോകത്ത് തന്നെ ഇരുന്നു.

​റീന മിസ്സിനെ കാണാത്തതിന്റെ നിരാശയിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ ചിന്തകൾ പതുക്കെ സബീനാത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് പാറിപ്പോയത്. വൈകുന്നേരം ഉമ്മയെയും കൂട്ടി താത്തയുടെ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു പിന്നെ എന്റെ പ്ലാനിങ് മുഴുവൻ. ഇക്ക ഇല്ലാത്ത ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഉമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നല്ല കുട്ടി ചമയണം. ഉമ്മ അവിടെയുള്ളപ്പോൾ ഉമ്മ കാണാതെ താത്തയോട് എങ്ങനെ സംസാരിക്കും? എങ്ങനെയൊക്കെ കള്ളനോട്ടങ്ങൾ

എറിയണം?

​അതിനേക്കാളുപരി, പണ്ടത്തെപ്പോലെ താത്തയുടെ ആ വലിയ ശരീരത്തിൽ ഒന്ന് തൊടാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു അവസരം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കണം. ഉമ്മ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ മാറുന്ന ആ ചെറിയ ഗ്യാപ്പിൽ താത്തയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയിലോ അരക്കെട്ടിലോ ഒന്നമർത്തി പിടിക്കണം. എന്റെ ആ പഴയ ചൂട് ഒന്നുകൂടി താത്തയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെയുള്ള ഓരോരോ കണക്കുകൂട്ടലുകളും പ്ലാനിങ്ങുമായി സമയം പോകുന്നതേ ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.

​അങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചിരുന്ന്, ഒടുവിൽ കാത്തിരുന്ന ആ നിമിഷമെത്തി. ലഞ്ച് ബ്രേക്കിന് തൊട്ടുമുൻപുള്ള ആ പിരീഡിന്റെ ബെല്ലടിച്ചു! എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിത്തുടങ്ങി... റീന മിസ്സിന്റെ പിരീഡ്!

ലഞ്ച് ബ്രേക്കിന് തൊട്ടുമുൻപുള്ള ആ ബെൽ മുഴങ്ങി. ക്ലാസ്സിലെ ബഹളങ്ങൾ മെല്ലെ അടങ്ങിത്തുടങ്ങി. വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കിയിരുന്ന എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. ദാ വരുന്നു... രാവിലെ ഞാൻ കണ്ട ആ കറുത്ത കുർത്തയും ധരിച്ച് സാക്ഷാൽ റീന മിസ്സ്!

​ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിയ പാടെ മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകൾ തിരഞ്ഞത് മറ്റാരെയുമല്ല, എന്നെയായിരുന്നു. മുൻബെഞ്ചുകളെല്ലാം അവഗണിച്ച് ആ നോട്ടം നേരെ ബാക്ക് ബെഞ്ചിലേക്ക് നീണ്ടു. അവിടെ അജയ് ഇല്ലാതെ തനിച്ചിരിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടതും മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു തിളക്കമുണ്ടായി. ചുണ്ടിൽ രാവിലെ കണ്ട ആ നാണം കലർന്ന കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും വിടർന്നു.

​രാവിലെ എച്ച്.ഒ.ഡിയുടെ റൂമിന് മുന്നിൽ വെച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ